Uzasadnienie
II OSK 1189 / 10
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie uzgodnienia pod względem ochrony gruntów rolnych warunków zabudowy dla budynku handlowego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 sierpnia 2009 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi oraz nadesłanie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia tejże skargi. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 7 grudnia 2009 roku, jednakże pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie usunął braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazując na treść art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), podkreślił iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Po myśli natomiast art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, do których należy między innymi dołączenie stosownej liczby jej odpisów dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.).
Jednocześnie Sąd wyjaśnił, iż w rozpoznawanej sprawie uczestnikami postępowania na prawach strony są T. W., P. S. i K. S., którzy byli stronami w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia (art. 33 § 1 p.p.s.a.). Konieczne, zatem w ocenie Sądu pierwszej instancji było złożenie trzech odpisów skargi, celem doręczenia tymże uczestnikom postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z uwagi na to, iż skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w związku z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. odrzucił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł T. S., reprezentowany przez adwokata M. G., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 220 § 3 w zw. z art. 86 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący nie uiścił wpisu od skargi oraz nie złożył wymaganej ilości odpisów skargi ze swojej winy, podczas gdy w rzeczywistości skarżący uchybił dokonaniu tych czynności bez swojej winy.
Wskazując na powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przywrócenie T. S. terminu do uzupełnienia braków formalnych powyższej skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał na treść art. 86 § 1 p.p.s.a. oraz podniósł, że skarżący nie dokonał czynności, o których mowa w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, bez swojej winy, bowiem nie jest prawnikiem z wykształcenia i nie był reprezentowany wcześniej przez fachowego pełnomocnika. Ponadto duża ilość spraw administracyjnych toczących się równolegle, w których T. S. jest stroną w powiązaniu z nieumiejętnością prawidłowego i bezzwłocznego reagowania na wezwania sądów oraz organów administracji i wynikające z tego niedopatrzenia w zachowaniu czynności nakazanych przez Sąd, jak również niedogodności związane z faktem konieczności ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, który niejednokrotnie nie dokonuje bezzwłocznego powiadamiania T. S. o odebranych przesyłkach sądowych i ich zawartości spowodowały, iż skarżący bez swej winy uchybił terminowi do wniesienia wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim oraz nie dołączył wymaganych odpisów od powyższej skargi. Skarżący został, więc pozbawiony możliwości zaskarżenia orzeczenia organu administracji, a w konsekwencji i obrony swych praw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, to Sąd rozpoznając sprawę związany jest granicami kasacji. Związanie granicami skargi oznacza zaś związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej.
Oceniając we wskazanych wyżej granicach wniesioną skargę kasacyjną za pozbawiony podstaw należało uznać postawiony w niej zarzut naruszenia prawa. Podkreślenia wymaga, iż przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi, a nie postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu. W związku z tym powiązanie przepisów przedstawionych w kasacji z art. 86 § 1 p.p.s.a., który to przepis daje podstawę sądowi do przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności, jeżeli ta zwróci się z odpowiednim wnioskiem jest całkowicie bezzasadne. Stwierdzić należy, iż skarżący- reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tymczasem wbrew opinii autora skargi kasacyjnej podstawa odrzucenia nie jest uzależniona od zawinionego czy niezawinionego działania skarżącego, ale jedynie od ustalenia, czy skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku i pomimo wezwania go przez Sąd nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Fakt nie usunięcia braków formalnych skargi, pomimo właściwego wezwania skarżącego, upływu terminu wskazanego w wezwaniu i należytego pouczenia o konsekwencjach w przypadku uchybienia temu obowiązkowi, nie został w ogóle w skardze kasacyjnej podważony. Prezentowane we wniesionej kasacji wywody nie mogą prowadzić do skutecznego zakwestionowania prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, co czyni stawiany zarzut bezzasadnym.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił kasację, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.