Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 grudnia 2007 r. A. K. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z żądaniem udzielenia informacji, jakie działania podjął w wyniku stwierdzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 4 września 1996 r. w części zatwierdzającej projekt zamienny budynku mieszkalnego M. i B. N. oraz czy wydane zostało pozwolenie na użytkowanie. Jeżeli pozwolenie zostało wydane, żądała umożliwienia jej wykonania kopii tego dokumentu.
Pismem z dnia 3 stycznia 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. powołując się na art. 36 kpa zawiadomił A. K., że z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego sprawa będzie załatwiona do dnia 3 lutego 2008 r. Kolejnym pismem z 4 lutego 2008 r. organ przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia 28 lutego 2008 r.
W piśmie z dnia 28 lutego 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. udzielił skarżącej żądanych informacji. Kolejnym pismem, z dnia 12 marca 2008 r., organ poinformował skarżącą o możliwości przeglądania akt i dokonywania z nich odpisów.
W okresie poprzedzającym doręczenie A. K. wskazanych pism tj. 5 lutego 2008 r. wnioskodawczyni złożyła zażalenie na bezczynność organu dotyczącą udzielenia informacji i umożliwienia wykonania kopii dokumentów.
W odpowiedzi na zażalenie zawartej w piśmie z dnia 7 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 237 § 3 kpa stwierdził, że skarga jest bezzasadna. Podał, że zażalenie o którym mowa w art. 37 kpa przysługuje w wypadku niezałatwienia w terminie sprawy administracyjnej zawisłej przed organem. Nie jest ono zatem dopuszczalne, gdy nie toczy się postępowanie administracyjne. Dlatego podanie wnioskodawczyni należało potraktować jako skargę na bezczynność, uregulowaną w dziale VIII kpa, do której ma zastosowanie art. 237 kpa. Nie ma zaś zastosowania art. 37 § 2 kpa. Organ dodał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił odpowiedzi na pismo wnioskodawczyni z 3 grudnia 2007r. Tym samym zarzut bezczynności stał się z tą chwilą bezprzedmiotowy. Ponadto podniósł, że skarżąca miała możliwość przeglądania akt i dokonywania z nich odpisów.
Przed otrzymaniem odpowiedzi Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżąca wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 czerwca 2008 r. (II SAB/Po 13/08) odrzucił skargę A. K.. Sąd I instancji uznał, że nie było podstaw do przyjęcia, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. miał obowiązek załatwić żądanie skarżącej zawarte w piśmie z dnia 3 grudnia 2007 r. w jednej z form procesowych przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Sąd podał, że skarżąca zwróciła się o udzielenie jej informacji o podjętych w przeszłości działaniach organu w sprawie budynku mieszkalnego zlokalizowanego w sąsiedztwie jej nieruchomości oraz o umożliwienie jej sporządzenia kopii decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Pismo to nie było wnioskiem wszczynającym postępowanie administracyjne w indywidualnej sprawie, o którym mowa w art. 61 kpa. W chwili złożenia tego wniosku nie toczyło się jakiekolwiek postępowanie administracyjne dotyczące budynku mieszkalnego. W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał obowiązku wydania aktu lub podjęcia czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 powołanej ustawy.
Sąd stwierdził też, że organ miał obowiązek udzielenia skarżącej żądanych informacji, zgodnie z ogólną zasadą działania organów administracji publicznej wyrażoną w art. 9 kpa. Jeżeli w ocenie skarżącej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego tym obowiązkom uchybił, to skarżącej przysługiwała skarga powszechna przewidziana w art. 227 kpa.
Dlatego też Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.
A. K. zaskarżyła to postanowienie skargą kasacyjną. Sądowi I instancji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.
1) art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez wadliwą ocenę, że w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. miał obowiązek załatwić żądanie skarżącej zawarte w podaniu z dnia 3 grudnia 2007 r. w jednej z form procesowych przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tej ustawy,
2) art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nie wzięcie pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze.
Na tej podstawie wnosząca skargę kasacyjną zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w całości i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie tych zarzutów skarżąca oparła na stwierdzeniu, że czynność udzielenia jej żądanych informacji jest czynnością materialno-techniczną o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego też, na bezczynność organu w tym zakresie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art.3 § 2 pkt 8 tej ustawy.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, a stanowisko Sądu co do charakteru prawnego postępowania w sprawie o udzielenie informacji jest prawidłowe.
Żądanie udzielenia informacji o podjętych w przeszłości działaniach organu w sprawie budynku mieszkalnego zlokalizowanego w sąsiedztwie nieruchomości skarżącej oraz umożliwienia sporządzenia kopii dokumentów nie wszczyna postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 1 kpa. Nie ma do niego zatem zastosowania przepis art. 37 § 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem zażalenie służy na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie określonym w art. 35 kpa. lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. Z tego względu Sąd I instancji prawidłowo uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie miał obowiązku załatwienia żądania skarżącej w jednej z form procesowych przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca miała natomiast możliwość skorzystania ze skargi powszechnej przewidzianej w art. 227 k.p.a.
Z tych względów zarzut naruszenia art.3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest nieuzasadniony.
Sąd nie może również uwzględnić drugiego zarzutu skargi kasacyjnej
- - art. 134 § 1 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarżąca nie podała jednak w skardze kasacyjnej konkretnych uchybień Sądu I instancji wskazujących na naruszenie przez Sąd tego przepisu i dlatego sąd kasacyjny, związany granicami skargi kasacyjnej, nie mógł odnieść się do tego zarzutu.
Mając to wszystko na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie przepisu art. 184 w związku z art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.