Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 942/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. K. i M. N. na uchwałę Nr 543/2006 Rady Miejskiej w Grodzisku Mazowieckim z dnia 25 stycznia 2006r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w Gminie Grodzisk Mazowiecki dla miejscowości Tłuste. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że ocena dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w sprawach, w których powinna ona być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wymaga dochowania przez skarżących terminu do jej wniesienia. Termin ten – zdaniem Sądu - określony jest w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Jest to termin 30 dni liczony od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zaś w przypadku braku odpowiedzi organu na wezwanie – od dnia upływu dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym – Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wysłali wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego pismem z dnia 7 lutego 2006r., które wpłynęło do organu w dniu 8 lutego 2006r. Skargę na przedmiotową uchwałę złożyli zaś w dniu 4 kwietnia 2006r., a zatem w terminie, w którym organ mógł jeszcze ustosunkować się do wezwania. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, iż skarga została złożona przedwcześnie i w związku z tym, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyli T. K. i M. N., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie przepisów art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 35 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędną ich wykładnię. Skargę na uchwałę wniesiono 4 kwietnia 2006r., a zatem przed upływem 60 dni od daty wezwania organu do usunięcia naruszenia. Jak wynika z akt sprawy organ nie udzielił skarżącym odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 10 kwietnia 2006r. (9 kwietnia 2006r. przypada na niedzielę).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może się ostać w obrocie prawnym. Niezależnie bowiem od tego, czy w związku z rozbieżnością orzecznictwa sądowego, zachowanie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Grodzisku Mazowieckim oceniane będzie na podstawie przepisu art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jak to podnosi się w skardze kasacyjnej, czy też na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), wyłączających stosowanie w tej mierze wyżej powołanego przepisu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to nie ma podstaw do przyjęcia poglądu zaprezentowanego w zaskarżonym postanowieniu, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy w terminie przeznaczonym dla rady gminy do zajęcia stanowiska w przedmiocie zarzucanego naruszenia prawa zawsze skutkuje odrzuceniem skargi.
Nie można bowiem przejść do porządku nad tym, że w dacie orzekania przez sąd pierwszej instancji wiadomym było, iż wezwanie do usunięcia zarzucanego naruszenia prawa okazało się bezskuteczne, czyniąc warunek bezskuteczności wezwania spełnionym. Odrzucenie skargi z tego tylko powodu prowadziłoby do sytuacji, w których nieprecyzyjne regulacje prawne podlegałyby takiej wykładni, w wyniku której cierpiałaby zasada ekonomii procesowej, a skarżący zostaliby pozbawieni prawa do sądu. Takie stanowisko stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady określonej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i niweczyłoby podstawowe zadanie sądownictwa administracyjnego - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości, co zostało jednoznacznie unormowane w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.