Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. i C. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż pismami z dnia 17 stycznia 2008 r., wysłanymi w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV tegoż Sądu, wezwano skarżących do uiszczenia, solidarnie wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia środka prawnego. Pisma te doręczone były J. K. w dniu 23 stycznia 2008 r., a C. K. w dniu 22 stycznia 2008 r. W ocenie Sądu termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie odpowiednio w dniu 29 i 30 stycznia 2008 r., jednakże skarżący nie wnieśli żądanej opłaty, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wnieśli J. i C. K., reprezentowani przez radcę prawnego L. K., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W oparciu o postawę kasacyjną wskazaną w art. 174 pkt 2 P.p.s.a. postanowieniu zarzucono naruszenie art. 200 § 2 i 3 tej ustawy. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż w zarządzeniu o uiszczeniu wpisu doręczonym skarżącym, Sąd zakreślił dwumiesięczny termin na dokonanie tej czynności. Strony działały więc w przekonaniu, iż mają czas do 22 i 23 marca 2008 r. na wniesienie żądanej opłaty, której to czynności dokonano w dniu 25 lutego 2008 r., a więc przed doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Pełnomocnik skarżących podkreślił, iż wprawdzie zakreślenie dwumiesięcznego terminu naruszało art. 220 § 2 i 3 P.p.s.a., jednakże strony nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji omyłki Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach określonych w § 2. Dokonując oceny zarzutów wskazanych w niniejszej sprawie Sąd uznał je za uzasadnione.
Wprawdzie w skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenia art.200 § 2 i 3 P.p.s.a., jednakże z uzasadnienia tejże skargi wynika, iż w istocie strona zarzuciła naruszenia art. 220 § 2 i 3 tejże ustawy i taki też zarzut należało, w ocenie Sądu odwoławczego, rozpoznać.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie niezasadnie uznał, iż w zarządzeniu z dnia 11 października 2007 r. zakreślony został skarżącym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych ich skargi, poprzez uiszczenie solidarnie wpisu sądowego. Z treści tegoż zarządzenia, przesłanego stronom pismem z dnia 17 stycznia 2008 r., wynika, że na uiszczenie wpisu wyznaczono im termin aż dwóch miesięcy, natomiast siedmiodniowy termin zakreślony został do nadesłania odpisów wniesionej skargi, które to wezwanie wysłane zostało skarżącym także w dniu 17 stycznia 2008 r. Nie można zatem uznać za prawidłowe ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji w zakresie treści doręczonego stronie skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu.
W konsekwencji postanowienie o odrzuceniu skargi naruszało art. 220 § 3 P.p.s.a. - wobec faktu, iż strony uiściły żądany wpis w dniu 25 lutego 2008 r., a zatem dochowując zakreślonego im dwumiesięcznego terminu.
Zauważyć także należy, że słusznym jest stanowisko pełnomocnika skarżących, wyrażone w skardze kasacyjnej, iż zarządzenie wskazujące termin dwóch miesięcy było błędne, jednakże strona nie może zostać obciążona negatywnymi skutkami omyłki Sądu. Skoro więc wpis od skargi uiszczony został przed upływem zakreślonego przez Sąd terminu, to uznać należało, że czynności tej dokonano prawidłowo.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.