Uzasadnienie
II OSK 1205 / 15
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, skarżący w dniu 14 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na ww. decyzję doręczoną mu w dniu 3 grudnia 2014 r. Wskazując na przepis art. 53 § 1, art. 54 § 1 i art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji podkreślił, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Strona postępowania ma, zatem trzydzieści dni na oddanie skargi w siedzibie organu właściwego, bądź nadania jej na adres tego organu za pośrednictwem poczty. W niniejszej sprawie ostatni dzień ustawowego terminu do wniesienia skargi do Sądu upływał z dniem 2 stycznia 2015 r. Przedmiotowa skarga została natomiast przesłana na adres Komendanta Głównego Policji w dniu 14 stycznia 2015 r. Tym samym skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu.
Jednocześnie skarżący został prawidłowo pouczony przez organ o terminie i trybie wniesienia skargi do Sądu. Wobec tego, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu, przewidzianego do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak na wstępie.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienie złożył L. P., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Skargę kasacyjną oparto na naruszeniu art. 83 § 3 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż złożenie w prawem przewidzianym terminie w polskiej placówce pocztowej wyznaczonego operatora pisma procesowego (skargi na organ administracji publicznej) nie jest równoznaczne z zachowaniem właściwego terminu, ewentualnie na naruszeniu art. 49 P.p.s.a. poprzez zaniechanie wezwania skarżącego do poprawy (lub uzupełnienia braku formalnego) pisma procesowego, tj. złożonej przez skarżącego w dniu 14 stycznia br. skargi na decyzję organu administracji publicznej. Ponadto z ostrożności procesowej jako podstawę wskazano naruszenie art. 6 P.p.s.a. poprzez zaniechanie udzielenia skarżącemu odpowiedniej wskazówki, co do wniosku o przywrócenie terminu.
W uzasadnieniu kasacji podkreślono, że Sądowi umknęło to, iż "do po raz trzeci wnoszonej skargi skarżący dołączył dwie koperty, z których jasno wynikało, iż pierwotnie oddał on skargę u właściwego operatora w wcześniejszym, prawem przewidzianym terminie".
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył Komendant Główny Policji, wnosząc o jej oddalenie i o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest niezasadna.
Oceniając wniesioną kasację w granicach określonych treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, za bezzasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 83 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem "oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu". Przepis ten należy odczytać łącznie z art. 54 § 1 P.p.s.a. w myśl, którego "skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi". Zgodnie, zatem z powyższym, aby oddanie pisma w urzędzie pocztowym odniosło skutek prawnoprocesowy kluczowe jest prawidłowe zaadresowanie go do organu administracyjnego, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość są przedmiotem skargi.
W okolicznościach niniejszej sprawy, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2014 r. została doręczona skarżącemu w dniu 3 grudnia 2014 r. Jak trafnie, zatem przyjął Sąd pierwszej instancji trzydziestodniowy termin do złożenia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. upływał z dniem 2 stycznia 2015 r.
W aktach sądowych znajdują się trzy koperty. Dwie pierwsze z datą stempla pocztowego z dnia 27 grudnia 2014 r. i 5 stycznia 2015 r. zostały zaadresowane: "Komendant Główny Policji 02-514 Warszawa ul. Jasna 2/4", a więc na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zostały one zwrócone skarżącemu z adnotacją "adresat nieznany". Nie można jednak uznać jak chce tego autor kasacji, iż nadanie pierwszej z ww. przesyłek było skuteczne, skoro skarga nie została skutecznie złożona w organie. Dopiero trzecia przesyłka została zaadresowana prawidłowo i przesłana organowi odwoławczemu, jednakże już po upływie trzydziestodniowego terminu.
Zauważyć przy tym również trzeba, iż skarżący został poinformowany o trybie złożenia skargi w treści decyzji, w której podano mu również właściwy adres organu odwoławczego i pouczono go o trybie złożenia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym zasadne było odrzucenie przedmiotowej skargi, o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji w kontrolowanym postanowieniu.
Nie można było również podzielić zarzutu naruszenia art. 49 P.p.s.a., bowiem przekroczenie ustawowego, trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi jest brakiem formalnym skargi nieusuwalnym. Odnośnie z kolei zarzutu naruszenia art. 6 P.p.s.a. stwierdzić trzeba, iż przepisy nie wymagają od sądu, aby pouczał stronę o działaniach, które należy podjąć w razie zaniedbań w celu zniwelowania ich skutków. Dlatego też żądanie, aby sąd pouczał strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest zbyt daleko posunięte (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2012 r. sygn. akt I FZ 71/12, LEX nr 1136391).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesioną skargę kasacyjną.
Odnośnie wniosku Komendanta Głównego Policji zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego stwierdzić trzeba, iż przepisy art. 203 i art. 204 P.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 4/07, ONSAiWSA z 2008 r. z. 2, poz. 23).