Uzasadnienie
II OSK 1208 / 15
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A. G. i J. G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnych poświadczeń odbioru wynika, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2014 r. została doręczona skarżącym w dniu 22 grudnia 2014 r. W treści pouczenia zawartego w decyzji wskazano, iż skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnosi się za pośrednictwem organu w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skarżący złożyli skargę na powyższą decyzję w organie w dniu 29 stycznia 2015 r., a zatem została ona wniesiona z ośmiodniowym uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.). Ostatnim dniem do wniesienia skargi była, bowiem środa 21 stycznia 2015 r. Z tych też przyczyn, Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyli A. G. i J. G., wnosząc o jej uchylenie z powodu błędnego ustalenia stanu faktycznego rzutującego bezpodstawnym zastosowaniem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem ustalenia, w jakiej faktycznie dacie nastąpiło zgodne z prawem doręczenie decyzji administracyjnej.
W uzasadnieniu kasacji podkreślono, że zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji jest sygnowane przez małoletniego syna skarżących.
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Oceniając wniesioną kasację w granicach określonych treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, stwierdzić trzeba, iż zgodnie z art. 43 P.p.s.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, m.in. dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. Rację ma, zatem autor skargi kasacyjnej, że tzw. doręczenie zastępcze, o którym mowa w ww. przepisie, nie może być uznane za doręczenie prawidłowe, jeżeli dokonane zostało do rąk małoletniego dziecka adresata decyzji.
Jak wynika, ze zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. zostały one pokwitowane przez K. G. z dopiskiem "syn". Nadto na potwierdzeniu tym znajduje się oświadczenie listonosza, iż przesyłki doręczono pełnoletniemu domownikowi. Ten też stan faktyczny Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę ustalenia terminu doręczenia ww. decyzji skarżącym, a w konsekwencji obliczenia upływu trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi. Kwestionując ten stan sprawy, autor kasacji ograniczył się jedynie do polemiki z nim, nie przedstawiając jednak na jego poparcie żadnych dokumentów, z których wynikałby wiek K. G. Tymczasem od profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego) można było wymagać przedstawienia jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałyby formułowane twierdzenia, szczególnie w takim piśmie procesowym jak skarga kasacyjna.
Ich brak nie pozwala z kolei na jakiekolwiek podważenie przyjętego przez Sąd pierwszej instancji stanu faktycznego. Z tych też przyczyn jako bezzasadny należało ocenić zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.