Uzasadnienie
Bezspornym jest, że w sprawie podjęte zostały następujące orzeczenia sądowe:
- - Postanowieniem z dnia 9 listopada 2005 r. (k. 47 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi E. U., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2005 r. znak [...], z tym uzasadnieniem, że na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. skarżąca skutecznie cofnęła skargę,
- - Pismem procesowym z dnia 30 listopada 2005 r. wniesiona została skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 9 listopada 2005 r., którą sporządziła osobiście skarżąca,
- - Dwoma odrębnymi postanowieniami z dnia 7 grudnia 2005 r. (k. 61 oraz k.
- 63) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie: 1/ przyznał skarżącej E. U. prawo pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od wpisu sądowego i ustanowienia adwokata) oraz 2/ odrzucił skargą kasacyjną wniesiona osobiście przez skarżącą od postanowienia tego Sądu z dnia 9 listopada 2005 r.,
- - Pismem procesowym z dnia 27 stycznia 2006 r. (k.
- 93) skarżąca E. U., działająca przez pełnomocnika adwokata P. C., zgłosiła wniosek o przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 9 listopada 2005 r. celem wywiedzenia skargi kasacyjnej,
- - Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2006 r., (k.83) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie E. U. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 grudnia 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej,
- - Postanowieniem z dnia 9 lutego 2006 r., (k.98) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (po rozpoznaniu wniosku zgłoszonego w piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2006 r.) umorzył postępowanie sądowe "w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 listopada 2005 r.,
W uzasadnieniu w/w postanowienia z dnia 9 lutego 2006 r., Sąd Wojewódzki przytoczył, że w przypadku umorzenia postępowania sądowego, na skutek cofnięcia skargi, (na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), zbędny jest wniosek strony o sporządzenie jego uzasadnienia, gdyż zostaje ono sporządzone z urzędu i doręczone stronom, co też miało miejsce w sprawie.
Na powyższe postanowienie z dnia 9 lutego 2006 r. wniesiona została skarga kasacyjna przez skarżącą E. U., działającą przez pełnomocnika adwokata P. C., W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 i art. 9 kpa, czyli nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącej i nieudzielanie jej wyczerpującej informacji o konsekwencjach jej działania oraz art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czyli dopuszczenie do skutecznego cofnięcia skargi, co doprowadziło do utrzymania w mocy aktu sprzecznego z prawem. W konkluzji skargi pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu z braku uzasadnionych podstaw zaskarżenia. Jednocześnie, na podstawie art. 182 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną należało rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Przede wszystkim chybione są te zarzuty skargi kasacyjnej, które podnoszą zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7 i art. 9 kpa, i które miałyby polegać na nieuwzględnieniu słusznego interesu skarżącej i nieudzielanie jej wyczerpującej informacji o konsekwencjach jej działania w związku z cofnięciem skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2005 r. Otóż nie dostrzega pełnomocnik wnoszącej skargę kasacyjną, iż Sąd Wojewódzki nie stosował przytoczonych przepisów art. 7 i art. 9 kpa, wobec czego, najkrócej rzecz ujmując, nie mógł ich naruszyć. Nie w tym jednak tkwi istota zagadnienia.
Stosownie do przepisu art. 183 § 1 Prawa postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej a z urzędu bierze pod uwagę jedynie nieważność postępowania, która w sprawie nie zachodzi.
Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej tj. wnioskiem określającym przedmiot zaskarżenia a więc treścią zaskarżonego orzeczenia sądu.
Z jednoznacznego brzmienia skargi kasacyjnej wynika, że dotyczy ona postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 568/05. Postanowieniem tym Sąd - po rozpoznaniu wniosku zgłoszonego w piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2006 r. - umorzył postępowanie sądowe "w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 listopada 2005 r.".
Taka treść rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia określa granice rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny przy czym w odniesieniu do tego zaskarżonego rozstrzygnięcia (tj. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 lutego 2006 r.) w skardze kasacyjnej brak jest w istocie jakichkolwiek zarzutów. Z tych też względów skarga kasacyjna podlega oddaleniu z braku uzasadnionych podstaw zaskarżenia.
Już na marginesie powyższych uwag należy wskazać, że poza rozważaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostały wywody skargi kasacyjnej, nie dotyczące zaskarżonego postanowienia a w tym co do tego czy skarżąca skutecznie cofnęła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 20 maja 2005 roku, czy i jakie środki prawne służą skarżącej od innych wydanych w sprawie postanowień (po przyznaniu prawa pomocy i ustanowieniu adwokata) oraz czy zachowany został termin do ich wniesienia.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty okazały się nieuzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 powoływanej już ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.