Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 marca 2016 r., nr 37/WZ/ŚRÓ/2016 Zarząd Dzielnicy Śródmieście Miasta Stołecznego Warszawy ustalił dla Spółki D. S.A. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na dobudowie szybu windowego, toalety dla osób niepełnosprawnych oraz rampy z pochylnią od strony zachodniej oficyny budynku przy ul. [...] [...].
W piśmie z dnia 27 kwietnia 2016 r. Wspólnota Mieszkaniowa C. w W. oraz P. G., P. Z., J. B., D. C., I. G., T. K., E. K., J. W. i L. C. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy Śródmieście Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 23 marca 2016 r.
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. nr KOC/6630/Ar/16 Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło D. C., I. G., T. K., E. K., J. W. i L. C. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy z dnia 23 marca 2016 r.
Odrębnym postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. nr KOC/2510/Ar/16 Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło Zarządowi Wspólnoty C. w W. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy z dnia 23 marca 2016 r.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r. nr KOC/6630/Ar/16 skargę do Wojewózkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej C. w W. (P. G., P. Z., J. B.) oraz P. G., P. Z., J. B., D. C., I. G., T. K., E. K. i L. C..
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1814/21 Wojewódzki o odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej C. w W. na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z treścią art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie dotyczyło bezpośrednio skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej, gdyż rozstrzygało wniosek o przywrócenie terminu złożony przez użytkowników wieczystych nieruchomości. Wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej został rozpoznany odrębnym postanowieniem. Zdaniem Sądu I instancji, nie ma wątpliwości, że Wspólnota Mieszkaniowa nie może być stroną w rozpoznawanej sprawie, a tym samym zaistniały przesłanki odrzucenia wniesionej przez nią skargi.
Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną wniosła Wspólnota Mieszkaniowa C. w W. podnosząc zarzuty naruszenia:
- 1. art. 134 § 1 P.p.s.a. poprzez zaniechanie rozpoznania istoty sprawy w jej granicach i niedoniesienie się do wszystkich zarzutów skargi;
- 2. art. 58 § 1 pkt 6 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 28 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że Wspólnota Mieszkaniowa nie posiadała interesu prawnego do złożenia skargi w niniejszej sprawie.
Na podstawie tak postawionych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
Zdaniem skarżącej kasacyjnie Wspólnoty, brak jest podstaw do przyjęcia, że Wspólnota oraz użytkownicy wieczyści nie mają interesu prawnego i statusu strony w sprawie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej sąsiedniej działki.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga kasacyjna od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi jako postanowienia kończącego postępowanie w sprawie w myśl art. 182 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") została rozpoznana przez NSA na posiedzeniu niejawnym, ponieważ Sąd miał do tego uprawnienie i z niego skorzystał.
Sąd I instancji słusznie orzekł o odrzuceniu skargi skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3P.p.s.a. Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji zgodnie z treścią art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Wspólnota Mieszkaniowa C. nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r. nr KOC/6630/Ar/16 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ww. postanowienie dotyczy wyłącznie wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez D. C., I. G., T. K., E. K., J. W. i L. C. nie zaś przez Wspólnotę Mieszkaniową C.. Wniosek Wspólnoty został natomiast rozpoznany odrębnym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 listopada 2016 r. nr KOC/2510/Ar/16. Wspólnota Mieszkaniowa ma interes prawny w zaskarżeniu tego postanowienia, gdyż to właśnie to postanowienie zamyka Wspólnocie drogę do wniesienia odwołania od decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Wspólnota nie ma natomiast interesu prawnego, a jedynie interes faktyczny, w zaskarżeniu postanowienia, którym rozstrzygnięto wniosek o przywrócenia terminu D. C., I. G., T. K., E. K., J. W. i L. C..
Analiza treści skargi kasacyjnej oraz jej uzasadnienia, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pozwala stwierdzić, że skarżąca kasacyjnie Wspólnota w istocie w swojej argumentacji nie uwzględnia faktu, iż jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został rozpatrzony odrębnym postanowieniem, które to postanowienie Wspólnota mogła zaskarżyć.
Brak jest tym samym podstaw do przyjęcia, że wydając zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 28 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że Wspólnota Mieszkaniowa nie posiadała interesu prawnego do złożenia skargi.
Nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 134 § 1 P.p.s.a. poprzez zaniechanie rozpoznania istoty sprawy w jej granicach i nieodniesienie się do wszystkich zarzutów skargi. Sąd wydając zaskarżone postanowienie nie dokonywał oceny, czy zarzuty skargi są zasadne, tylko czy Wspólnota jest uprawniona do wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym niecelowe było odnoszenie się przez Sąd do zarzutów skargi, które kwestionowały zasadność rozstrzygnięcia o odmowie przywrócenia terminu nie zaś kwestię dopuszczalności wniesienia skargi przez Wspólnotę Mieszkaniową.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.