Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 2066/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. Ż. – S. w sprawie ze skargi J. Ż.-S., Z. O., S. Ł., B. T., R. P., J. Ł., S. Ł. i M. D. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
W uzasadnieniu wskazano, że z akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję, dwukrotnie awizowana, wróciła z adnotacją poczty "nie podjęto w terminie". Zawiadomienia dla skarżącej o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w skrzynce oddawczej w dniach: 8 maja 2009 r. i 15 maja 2009 r. Należy zatem uznać, iż zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej z upływem dnia 22 maja 2009 r. (art. 44 kpa). Bieg ustawowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się zatem od dnia następnego po dacie doręczenia zaskarżonego aktu administracyjnego, tj. 23 maja 2009 r., a upłynął w dniu 22 czerwca 2009 r.
Tymczasem skarżąca wniosła skargę, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika w dniu 26 czerwca 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), czyli po upływie wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. terminu do jej wniesienia. Jak wskazano dalej, oceny powyższej nie zmienia fakt, iż na zaskarżonej decyzji została umieszczona adnotacja pracownika poczty o odebraniu w imieniu skarżącej decyzji w dniu 29 maja 2009 r., bowiem za skuteczne należy uznać doręczenie przez urząd pocztowy dwukrotnie awizowanej przesyłki zawierającej w/w decyzję.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, J. Ż.-S., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie:
- - art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, polegający na pominięciu istotnych okoliczności faktycznych znajdujących potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, a mianowicie, że strona przed doręczeniem jej przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. ustanowiła pełnomocnika, o czym powiadomiony był organ administracji, dlatego też zgodnie z art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego za prawnie skuteczną datę doręczenia decyzji winna być uznana data doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony,
- - w konsekwencji, naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. oraz art. 40 § 2 K.p.a. poprzez odrzucenie skargi, jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia, w sytuacji, gdy termin ten został przez stronę zachowany,
- - art. 141 § 4 P.p.s.a poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, polegający na przyjęciu, że zawiadomienie dla skarżącej o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało umieszczone dwukrotnie w skrzynce oddawczej w dniach 8 i 15 maja 2009 r., w sytuacji, gdy twierdzenie to nie znajduje to oparcia w materiale dowodowym sprawy i jest sprzeczne z rzeczywistym stanem rzeczy.
Autor skargi kasacyjnej stwierdził ponadto, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru (awizo) nie zostało skarżącej pozostawione. Jak wskazano, sprawa ta jest przedmiotem toczącego się obecnie postępowania reklamacyjnego.
Wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. oraz art. 40 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest nietrafny.
Zgodnie z treścią art. 40 § 2 K.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Mając na uwadze w/w przepis należy wskazać, iż strona może działać przez pełnomocnika, o ustanowieniu którego organ administracyjny powinien być powiadomiony. Prowadzący postępowanie organ zatem ma obowiązek doręczania wszystkich pism procesowych, pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie, ale od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu tegoż pełnomocnika.
Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. została wysłana przez organ na adres J.Ż.–S. w dniu 28 kwietnia 2009 r. (między k. 174 a k. 175, Tom III akt administracyjnych). Z materiału dowodowego sprawy wynika również, że do tego dnia organ nie został powiadomiony o ustanowieniu przez nią pełnomocnika. Z tego powodu uznać należy, iż prawidłowo przesyłka wskazana została przez organ wysłana do skarżącej.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu tego terminu świadczy data nadania skargi do właściwego organu administracyjnego, za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu administracyjnego (co wynika z art. 54 § 1 powołanej ustawy).
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję, dwukrotnie awizowana, wróciła z adnotacją poczty "nie podjęto w terminie". Zawiadomienia dla skarżącej o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w skrzynce oddawczej w dniach: 8 maja 2009 r. i 15 maja 2009 r. (między k. 174 a k. 175, Tom III akt administracyjnych). Należy zatem uznać, iż zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej z upływem dnia 22 maja 2009 r. (art. 44 K.p.a.). Skoro tak, to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 23 maja 2009 r., a upłynął w dniu 22 czerwca 2009 r. Skarga w niniejszej sprawie została w wniesiona w dniu 26 czerwca 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc po terminie. Zasadnie zatem Sąd I instancji odrzucił skargę jako spóźnioną.
W takim stanie rzeczy wskazane w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a są również niezasadne.
Argumentacja związana z prowadzonym w sprawie postępowaniem reklamacyjnym w jednostce Poczty Polskiej, mogąca stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, pozostaje bez wpływu na ocenę postanowienia o odrzuceniu skargi.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.