Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Wyrokiem z dnia 6 września 2022 r. sygn. akt IV SA/Po 216/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, oddalił skargę I. R. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lutego 2022 r. nr WOA.7721.316.2020.MO w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku I.R. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie zainicjowane wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji podlegało umorzeniu.
Stosownie do normy art. 61 § 6 P.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: (1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; (2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lutego 2022 r. nr WOA.7721.316.2020.MO.
W związku z tym, że w dniu 6 września 2022 r. zapadł wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę, a postępowanie zainicjowane skargą kasacyjną wywiedzioną przez skarżącą od tego wyroku nie zostało jeszcze zakończone, stwierdzić trzeba, że orzeczenie Sądu pierwszej instancji nie jest jeszcze prawomocne. Wobec tego, na mocy art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a., ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd pierwszej instancji ww. postanowieniem trwa nadal. W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowa jest ocena, czy wykonanie objętej przedmiotowym wnioskiem decyzji może wywołać u skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Skoro zatem skarżąca dalej korzysta z udzielonej jej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2022 r., ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane zawartym w skardze kasacyjnej wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należy za bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 61 § 3 i 6 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.