Uzasadnienie
Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, pełnomocnik Spółki z o.o. P. z siedzibą w [...] wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 29 września 1997r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie punktu nadawczego sieci telefonii cyfrowej [...] przy ulicy [...] w [...].
Zgodnie z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnoszący skargę winien dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom i uczestnikom postępowania.
Pełnomocnik skarżącej Spółki zarządzeniem Sądu z dnia 21 kwietnia 2005r. (doręczonym, w dniu 5 maja 2005r.) został zobowiązany między innymi do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie trzech odpisów skargi z dnia 18 stycznia 2005r. z pouczeniem, że niewykonanie zarządzenia spowoduje odrzucenie skargi.
Pełnomocnik nie wykonał zarządzenia we wskazanym powyżej zakresie, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę.
Pismem z dnia 26 sierpnia 2005 r. P. Sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 lipca 2005 r. Pełnomocnik Spółki zaskarżył w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 lipca 2005 roku zarzucając powyższemu postanowieniu naruszenie:
- - art. art. 7, 8 kpa polegające na tym, że Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie, stojąc na straży formalnych (o technicznym znaczeniu) wymogów pisma procesowego, nie wziął pod uwagę interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, a w konsekwencji nie dopuścił do merytorycznego załatwienia sprawy, co w tej konkretnej sprawie zachwiało zaufaniem obywateli do organów Państwa (w identycznym stanie faktycznym wyrok NSA w Szczecinie w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu).
Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano także naruszenie art.145 § 1 pkt 4 kpa, gdyż strona skarżąca zaraz po otrzymaniu postanowienia WSA z dn. 14 lipca 2005 r. o odrzuceniu skargi przesłała w dniu 3 sierpnia 2005 r. do WSA w Szczecinie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu. Mimo wielokrotnych kontaktów telefonicznych, do dzisiaj nie otrzymała odpowiedzi czy wniosek ten został rozpatrzony i z jakim skutkiem.
W tej sytuacji, z ostrożności procesowej (upływ 30-dniowego terminu od otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi), złożenie niniejszej skargi kasacyjnej jest w pełni zasadne.
Wskazując na powyższe podstawy pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, co następuje:
Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Przepis art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna tj. wymagania formalne sformułowane w art. 46 § 1 i 47 p.p.s.a. w odniesieniu do pism pochodzących od strony oraz wymagania materialne przewidziane dla samej skargi kasacyjnej.
Niespełnienie wymagań formalnych przewidzianych dla pisma stanowi brak, który jednak w trybie art. 49 w związku z art. 193 p.p.s.a. ustawy może być uzupełniony.
Jednakże należy podkreślić, iż skarga kasacyjna, która jest środkiem zaskarżenia bardziej sformalizowanym, powinna spełniać wymagania szczególne określone jako materialne, konstrukcyjne, właściwe tylko dla niej.
Wymagania materialne skargi kasacyjnej to:
oznaczenie zaskarżonego orzeczenia wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości czy części przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany
Braki w zakresie wymogów materialnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2. naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie przepisów postępowania odnosi się do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie której orzeka Wojewódzki Sąd Administracyjny. Sąd administracyjny nie jest natomiast co do zasady adresatem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż w przypadku skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. mamy do czynienia z brakiem przytoczenia właściwych podstaw kasacyjnych a zatem z brakiem spełnienia wymogów materialnych skargi kasacyjnej. Pełnomocnik Spółki zarzucił bowiem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie naruszenie przepisów art. 7, 8 oraz art 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie zarzucono natomiast Sądowi I instancji naruszenia jakichkolwiek przepisów prawa materialnego czy przepisów postępowania - ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Z tego względu z uwagi na brak przytoczenia podstaw skargi kasacyjnej podlega ona odrzuceniu.
Na podstawie art. 180 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.