Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 września 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 694/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargi Rady Dzielnicy Mikulczyce w Zabrzu oraz [...] Sp. z o.o. w Zabrzu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] marca 2007 r. nr [...]. Decyzją tą Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze z odwołania Rady Dzielnicy Mikulczyce od decyzji Prezydenta Miasta Zabrze z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], ustalającej dla Sp. z o.o. [...] środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, odmawiając Radzie przymiotu strony. Skargi na tę decyzję wniosły Rada Dzielnicy Mikulczyce i [...] Sp. z o.o., które Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił, wyrokiem z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 446/07, podzielając stanowisko organu, co do braku przymiotu strony Rady Dzielnicy. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Spółki [...], wyrokiem z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 934/08, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przekazując mu sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na to, iż Sąd ten nie odniósł się w ogóle do skargi [...]. Po ponownym rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazanym na wstępie wyrokiem oddalił je.
W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że Rada Dzielnicy nie jest stroną postępowania, gdyż z przepisów ustawy o samorządzie gminnym, która statuuje dzielnice jako jednostki pomocnicze gminy nie można wyprowadzić interesu prawnego ani jeśli idzie o organ uchwałodawczy dzielnicy, ani organ wykonawczy, dzielnica nie jest też podmiotem praw i obowiązków wynikających z prawa materialnego. Orzecznictwo sądowe stoi na stanowisku, że dzielnica, jako jednostka pomocnicza gminy, nie jest organizacją społeczną – stwierdził Sąd, uznając, że umorzenie postępowania odwoławczego było zasadne i podkreślając, że w tej sprawie Rada Dzielnicy wniosła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta, będącego organem wykonawczym tej samej gminy, której ona jest jednostką pomocniczą.
Natomiast co do skargi [...] nie zawiera ona zarzutów skierowanych do zaskarżonej decyzji, ale co do meritum sprawy, jednak te zagadnienia nie mogą być kontrolowane z uwagi na to, że nie wniosła ona – jako strona postępowania – odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej – podniósł Sąd.
Reprezentowana przez adwokata [...] Sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie:
- – przepisów postępowania ustanowionych w art. 7 i art. 5- § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i pominięcie obowiązku ustalenia alternatywnej lokalizacji szkodliwego dla środowiska przedsięwzięcia z całkowitym pominięciem interesu społecznego,
- – przepisów prawa materialnego określonych w art. 52 ust. 1 pkt 3 i art. 55 Prawa ochrony środowiska poprzez pominięcie w raporcie o oddziaływaniu na środowisko wariantów polegających na niepodejmowaniu przedsięwzięcia oraz wariantu lokalizacji przedsięwzięcia w miejscu najkorzystniejszym dla środowiska.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. Związanie granicami skargi kasacyjnej wywołuje ten skutek, że jeśli nie zachodzi nieważność postępowania, tj. żaden z przypadków wymienionych w § 2 art. 183, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w takim zakresie na jaki pozwalają zarzuty skargi kasacyjnej. W sprawie z niniejszej skargi kasacyjnej nie zachodzi nieważność postępowania, zatem należało odnieść się do zarzutów skargi.
Zaskarżonemu wyrokowi postawiono zarzut zarówno naruszenia prawa procesowego jak i materialnego, jednak w istocie oba one dotyczą meritum sprawy. Skarga zarzuca bowiem wadliwość postępowania, polegającą na nierozważeniu alternatywnej lokalizacji przedsięwzięcia, co do którego ustalone zostały środowiskowe uwarunkowania zgody przez organ pierwszej instancji. Natomiast zaskarżony wyrok dotyczył decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, zatem sprawa w której został wydany miała aspekt formalny. Umorzenie postępowania odwoławczego nastąpiło z tego względu, że organ odwoławczy odmówił przymiotu strony Radzie Dzielnicy Mikulczyce w Zabrzu, która wniosła odwołanie. Zarówno zatem organ odwoławczy, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zajmowały się kwestią dotyczącą prawidłowości rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, ale ograniczyły się tylko do kwestii interesu prawnego Rady, wnoszącej odwołanie.
Zarzuty skargi kasacyjnej, wniesionej zresztą przez podmiot, którego w istocie nie dotyczyło rozstrzygnięcie organu odwoławczego, skierowane są do rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, zatem do kwestii, do której Wojewódzki Sąd Administracyjny w ogóle się nie odnosił, bowiem zaskarżona decyzja również tego nie czyniła. Przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było to czy organ odwoławczy zasadnie uznał brak przymiotu strony Rady Dzielnicy Mikulczyce w postępowaniu o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, a nie to czy te środowiskowe uwarunkowania są zgodne z prawem. Zarzuty zatem skargi kasacyjnej nieodnoszące się do przedmiotu sprawy należy uznać za chybione.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 P.p.s.a.