Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 maja 2009 r. L. N. i L. N. wnieśli, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2009r., w przedmiocie odmowy wpisu do rejestru zabytków.
Jak wskazał Sąd, skarga nie została opatrzona podpisami, wobec powyższego zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2009 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia jej braków formalnych - w terminie siedmiu dni - pod rygorem odrzucenia skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie wykonali wezwania Sądu zobowiązującego do podpisania skargi, bądź nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę, gdyż nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Od powyższego postanowienia skarżący wnieśli skargę kasacyjną, zarzucając: naruszenie art. 46 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że złożona skarga zawierała brak formalny oraz naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż zachodziły podstawy do odrzucenia skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarga została podpisana na stronie 66 skargi, które to podpisy należy uznać za ważne i skutecznie złożone.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznanej sprawie przepis powyższy na podstawie którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę L. N. i L. N. został zastosowany zasadnie.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym nie musi to być podpis czytelny. Należy zatem stwierdzić, że koniecznym warunkiem pisma strony jest umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony z wyjątkiem przypadków, o których mowa w § 4 art. 46 p.p.s.a.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie, skarżący zostali prawidłowo wezwani zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2009 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej. Faktycznie na stronie 66 skargi znajdują się podpisy skarżących, jednakże zostały one mechanicznie odtworzone. Naczelny Sąd Administracyjne nie ma bowiem wątpliwości, że skarga nie była oryginałem, lecz jedynie kserokopią i aby mogła wywołać skutek procesowy powinna zostać własnoręcznie podpisana przez skarżących, gdyż podpisy skarżących również są podpisami skopiowanymi razem z pozostałą treścią skargi.
Dlatego prawidłowo Przewodniczący wezwał skarżących do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej, bowiem skarga nie zawierała podpisów skarżących w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a..
Skoro skarżący w zakreślonym terminie nie wykonali wezwania i nie uzupełnili braków formalnych skargi, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2009 r. odrzucające skargę, należy uznać za zgodne z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Nie ulega bowiem wątpliwości, że brak własnoręcznego podpisu stanowił formalny brak, którego nie uzupełnienie uniemożliwiło merytoryczne rozpoznanie skargi i uzasadniało jej odrzucenie.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.