Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 maja 2006r., sygn. akt II SA/Po 1099/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. K. i M. K. na uchwałę Nr XXXI/184/2005 Rady Miejskiej w Kępnie z dnia 24 lutego 2005r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kępno. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, iż w rozpoznawanej sprawie skarżący złożyli do Rady Miejskiej w Kępnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 25 kwietnia 2005r. Termin 60 dni od dnia wniesienia wezwania z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) upływał z dniem 24 czerwca 2005r. W tym terminie Rada Miejska w Kępnie nie udzieliła skarżącym odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 czerwca 2005r. Skarga została złożona dopiero w dniu 31 sierpnia 2005r., a więc ze znacznym przekroczeniem terminu. W ocenie Sądu I instancji dla oceny kwestii dotyczącej terminu bez znaczenia pozostaje fakt, iż już po upływie do wniesienia skargi do sądu organ uchwałą z dnia 28 lipca 2005r. udzielił skarżącym odmownej odpowiedzi na wezwanie.
Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną złożyli A. K. i M. K. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie - art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na bezzasadnym przyjęciu przez Sąd, że skarga została złożona po terminie do jej wniesienia, co skutkowało jej odrzuceniem. W skardze kasacyjnej zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu przez Sąd, iż skarga została złożona ze znacznym przekroczeniem terminu do jej wniesienia oraz na przyjęciu, iż ostateczny termin do jej wniesienia upłynął w dniu 24 czerwca 2005r.
W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, że w piśmie z dnia 12 maja 2005r. organ podniósł, iż skierowane do niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 25 kwietnia 2005r. uznać należy za przedwczesne, skoro akt prawa miejscowego, jakim jest uchwała Rady Miejskiej w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązuje dopiero po wejściu w życie tego aktu, tj. po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa.
W konsekwencji Rada Miejska w Kępnie udzieliła właściwej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dopiero w dniu 28 lipca 2005r. Zważywszy jednak, iż w sprawie stosuje się odpowiednio terminy załatwiania spraw określone w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, to przekroczenie terminów tam określonych nie pozbawia organu zdolności do orzekania w sprawie.
W związku z powyższym, w ocenie skarżących, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu bezzasadnie uznał, że skarga została złożona ze znacznym przekroczeniem terminu do wniesienia skargi. W konkluzji skarżący podkreślili, iż nawet gdyby przyjąć, że doszło do uchybienia terminowi do wniesienia skargi, to nie może być mowy o jego znacznym przekroczeniu. Ponadto uchwała Rady Miejskiej w Kępnie z dnia 28 lipca 2005r. doręczona została pełnomocnikowi skarżących w dniu 9 sierpnia 2005r. Skarga do sądu administracyjnego została złożona w dniu 31 sierpnia 2005r., zatem termin do jej wniesienia został zachowany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie może odnieść zamierzonego skutku. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwe jest, iż skarga na uchwałę Nr XXXI/184/2005 Rady Miejskiej w Kępnie z dnia 24 lutego 2005r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kępno została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po terminie prawem wymaganym. Co prawda w orzecznictwie sądowym pojawiła się rozbieżność w kwestii stosowania przepisów regulujących termin do wniesienia skargi na uchwały organów samorządu terytorialnego, ale rozbieżność ta w rozpoznawanej sprawie nie miała wpływu na jej wynik.
Niezależnie od tego czy w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tak, jak to przyjął sąd pierwszej instancji, czy też art. 101 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), wyłączający na zasadzie lex specialis przywołany artykuł ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to termin do wniesienia przedmiotowej skargi nie został zachowany.
Stosownie do regulacji art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 tej ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Jest poza sporem, że skarga, o której mowa, nie została wniesiona do WSA w Poznaniu w ww. terminie sześćdziesięciu dni od wezwania rady do usunięcia zarzucanego naruszenia, tak samo zresztą, jak w terminie 30 dni od upływu dwóch miesięcy przewidzianych w art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym na udzielenie przez radę gminy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia zarzucanego naruszenia prawa.
Trzeba w tym miejscu podnieść, iż - wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej - późniejsze podjęcie przez Radę Miejską w Kępnie uchwały o odmowie uchylenia zaskarżonej uchwały nie miało wpływu na bieg terminu do złożenia skargi. Późniejsze udzielenie odpowiedzi nie wywołuje bowiem takiego skutku, iż na nowo zaczyna biec termin do wniesienia skargi.
Również bez znaczenia dla biegu terminu do złożenia przedmiotowej skargi jest podnoszony w skardze kasacyjnej fakt wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Rady już podjętą, ale przed jej wejściem w życie. Art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie stawia w tej mierze ograniczeń polegających na tym, iż z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa można wystąpić tylko w stosunku do uchwały, która weszła w życie. Przywołany przepis expressis verbis stanowi bowiem, że można wezwać do usunięcia zarzucanego naruszenia prawa w związku z uchwałą, która została podjęta.
Mając to wszystko na uwadze, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 wielokrotnie wyżej przywoływanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.