Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 maja 2013 r. J.G. złożył skargę o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1958/11, wydanym w sprawie ze skargi kasacyjnej J.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 293/11, w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.
Przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania została sporządzona przez skarżącego osobiście.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", stanowi, że do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. Zaś przepis art. 175 § 1 P.p.s.a. dotyczy przymusu radcowsko-adwokackiego przy sporządzaniu skargi kasacyjnej.
Zatem odpowiednie zastosowanie tego przepisu do postępowania wznowieniowego pozostającego we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza rozciągnięcie przymusu adwokacko – radcowskiego na sporządzenie skargi o wznowienie postępowania, z uwzględnieniem sytuacji określonych w art. 175 § 3 i wyłączenia sytuacji wymienionych w § 2 tego artykułu. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. art. 175 § 1 w zw. z art. 276 P.p.s.a., bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego, gdyż brak ten ma charakter nieusuwalny.
Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniesiona przez skarżącego skarga dotyczy wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2013r., sygn. akt II OSK 1958/11. Zatem winna ona zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Skoro, wbrew wymogowi sporządzenia skargi o wznowienie przez adwokata lub radcę prawnego, została ona sporządzona przez skarżącego osobiście, to zaszła podstawa do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej. Dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 175 § 1 i art. 276 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.