Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Gminy P. na pismo Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2006r. skierowane do Starosty P., informujące ten organ o bezskuteczności odwołania Burmistrza Miasta P. od decyzji Starosty P. z dnia 23 czerwca 2003r. (stwierdzającej przejście mienia w postaci działek oznaczonych numerami 537 i 426 w obrębie Gnojno gmina P. w trwały zarząd Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W.) oraz przekazujące akta przedmiotowej sprawy. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony i objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ustawą". Analiza zamkniętego katalogu aktów i czynności określonego w art. 3 § 2 ustawy, na które przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego prowadzi do wniosku, że zaskarżone pismo Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2006r. nie należy do żadnej kategorii spraw, które mieszczą się w zakresie objętym kognicją sądu administracyjnego.
Zaskarżone pismo nie jest bowiem decyzją administracyjną ani też inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pismo to jest jedynie informacją przesłaną Staroście P. o zwrocie akt wobec niedopuszczalności odwołania Burmistrza Miasta P. od decyzji Starosty P. z dnia 23 czerwca 2003r. przez wzgląd na brak umocowania we właściwym akcie prawnym upoważniającym Burmistrza do wniesienia przedmiotowego odwołania i z uwagi na formę nie zamyka stronie drogi do żądania załatwienia kwestii wniesionego odwołania poprzez wydanie stosownego orzeczenia w myśl przepisów k.p.a.
Gmina P. pismem z dnia 8 sierpnia 2006r. wniosła skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazała naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 § 2 i art. 58 § 1 ustawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Gmina P. podniosła, że Sąd I instancji (cyt.) "błędnie przyjął, że zaskarżone do WSA rozstrzygniecie (..) nie zawiera się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy". Skoro bowiem pismo to rozstrzyga o niedopuszczalności odwołania wniesionego przez Burmistrza Miasta P. w imieniu Gminy P. od powołanej decyzji Starosty P., to zawiera wszelkie znamiona pozwalające na uznanie, że jest postanowieniem wydanym w trybie art. 134 k.p.a. Stosownie do orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego o uznaniu danego aktu za decyzję lub postanowienie przesądza jego treść a nie nazwa (forma), a użycie tej czy innej nazwy, bądź jej nieużycie nie ma znaczenia dla charakteru prawnego danego aktu jako orzeczenia, jeżeli jest to akt rozstrzygający co do istoty indywidualnej sprawy należącej do właściwości organów administracji państwowej lub w inny sposób kończący postępowanie w danej instancji.
Strona skarżąca zwraca uwagę na fakt, że Sąd I instancji w sposób sprzeczny stwierdza z jednej strony, że zaskarżone pismo jest jedynie informacją przesłaną Staroście P., z drugiej zaś stwierdza, że na mocy tego pisma następuje zwrot akt wobec niedopuszczalności wniesienia odwołania przez Burmistrza Miasta P. od decyzji Starosty P. z dnia 23 czerwca 2003r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 3 ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach ze skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków stron wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zaskarżone pismo Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2006r. zwracało Staroście P. akta sprawy dotyczące decyzji tego organu z dnia 23 czerwca 2003r. z uwagi na to, że odwołania Burmistrza Miasta P. od tej decyzji nie można uznać za skuteczne, albowiem brak aktu prawnego potwierdzającego jego umocowanie do wniesienia odwołania. Skoro więc pismo to nie jest aktem skierowanym do imiennie oznaczonego adresata, niezwiązanego z organem administracji państwowej to wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej nie można uznać, że jest rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej. Mając charakter jedynie informacyjny nie stanowi bowiem orzeczenia co do istoty, kończącego sprawę w instancji, ani też nie jest aktem czy czynnością odnoszącą się w sposób bezpośredni do uprawnień czy obowiązków stron postępowania.
Tym samym nie można się zgodzić z argumentacją zawartą w skardze kasacyjnej, że pomimo niewłaściwie użytej formy zaskarżone pismo stanowi rozstrzygnięcie organu, skoro pozbawione jest ono cech pozwalających mu przypisać taki charakter.
Wobec powyższego Sąd I instancji słusznie orzekł w zaskarżonym orzeczeniu, że powołane pismo nie mieści się w zawartym w art. 3 ustawy katalogu aktów czy czynności, które można zaskarżyć do sądu administracyjnego i odrzucił skargę.
Oceny tej nie zmienia podnoszona w skardze kasacyjnej okoliczność, że przy zaskarżonym piśmie Wojewoda Mazowiecki dokonał zwrotu akt sprawy organowi I instancji. Sama czynność zwrotu akt nie stanowi bowiem zakończenia sprawy w toku instancji, a w razie potwierdzenia się obaw skarżącego dotyczących ewentualnej bezczynności Wojewody Mazowieckiego powstałej w jej następstwie - stronie służy skarga na bezczynność organu na podstawie art. 52 § 1 ustawy, po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.