Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 2047/09, oddalił skargę S. J. i B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.
Wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Wójt Gminy Domanice na wniosek S. J. postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzję Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego na rzecz Zakładu Energetycznego Warszawa Teren S.A. z siedzibą w Warszawie. Inwestycja polegała na przebudowie istniejącej linii energetycznej nn 0,4 kV wraz z wymianą słupów, budowie stacji transformatorowej 15/04 kV w miejsce istniejącego słupa, budowie nowego odcinka naziemnej linii energetycznej niskiego napięcia na działce ew. nr 731, budowie linii energetycznej średniego napięcia 15 kV na wspólnych słupach z linią 0,4 kV, budowie nowego słupa na skrzyżowaniu linii średniego napięcia 15 kV z linią niskiego napięcia 0,4 kV, wymianie istniejących przyłączy energetycznych w budynkach, przebudowie istniejącej linii niskiego napięcia do działek ew. nr 749 i 750 oraz budowie nowych przyłączy kablowych do działek nr ew. 731 i 749, położonych w miejscowości Przywory Duże.
Decyzją z dnia [...] października 2008 r. Wójt Gminy Domanice odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] lipca 2005 r.
W uzasadnieniu Wójt wskazał, iż wnioskodawca S. J., bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, jednakże nie miało to wpływu na wynik postępowania, a wydana decyzja jest zgodna z prawem. Wójt wskazał także, iż zgodnie z treścią art. 146 § 2 k.p.a. nie uchyla się decyzji, jeśli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Ponadto podniósł, że niezależnie od powyższego stosownie do art. 53 ust. 8 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm. – dalej zwana "u.p.z.p.") w przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli upłynęło 12 miesięcy od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., po rozpatrzenia odwołania B. J., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium uznało, że w sprawie upłynął termin określony w art. 53 ust. 8 u.p.z.p., albowiem decyzję doręczono inwestorowi 25 lipca 2005 r. W ocenie organu art. 53 ust. 8 u.p.z.p. jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 146 § 1 k.p.a., zgodnie z którym uchylenie decyzji z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie może nastąpić, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia minęło 5 lat.
S. J. i B. J. w skardze na powyższa decyzję wnieśli o jej uchylenie oraz uchylenie utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy Domanice z dnia [...] października 2008 r.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, iż stacja transformatorowa, będąca częścią inwestycji, została umiejscowiona w odległości 63 cm od ogrodzenia działki i posadowiono ją na betonowej płycie sięgającej 65 cm poza oś słupa w kierunku nieruchomości skarżących. Ogrodzenie działki ma charakter prowizoryczny i jest cofnięte w głąb nieruchomości w stosunku do rzeczywistej granicy, stąd inwestycja znajduje się w graniach działki ew. nr 708. Zatem skarżący winni uzyskać status właścicieli nieruchomości, na której zlokalizowano inwestycję, co pociągało obowiązek powiadomienia ich w formie pisemnej, jednak żadnemu z nich ani żadnemu z ich bliskich nie doręczono decyzji z dnia [...] lipca 2005 r., a także jej nie ogłoszono, ze względu na uszkodzenie tablicy ogłoszeń w Przywarach Dużych w lipcu 2005 r. Skutkiem tego w ogóle nie rozpoczął swego biegu, a zatem także nie upłynął 12-miesięczny termin określony w art. 53 ust. 8 u.p.z.p. Następnie w piśmie uzupełniającym skargę skarżący wskazali, iż przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją celu publicznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 czerwca 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] listopada 2008 r. W uzasadnieniu wskazując, iż zarówno orzekające w sprawie organy jak i Sąd, związane są oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r.
Powyżej wskazanym wyrokiem z dnia 6 lutego 2008 r. WSA uchylił postanowienie Wójta Gminy Domanice z dnia [...] czerwca 2007 r. o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji oraz decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] sierpnia 2007 r. i Wójta Gminy Domanice z dnia [...] czerwca 2007 r. o umorzeniu postępowania wznowieniowego. W uzasadnieniu wyroku z 6 lutego 2008 r. WSA udzielił następujących wskazówek co do dalszego postępowania:
- 1) organ winien ocenić czy występuje przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a zatem czy wnioskodawcy rzeczywiście bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją z dnia [...] lipca 2005 r.;
- 2) przy ocenie czy istnieje powyższa przesłanka wznowieniowa organ z jednej strony weźmie pod uwagę, że tablica ogłoszeń w Przywarach Dużych w lipcu 2005 r. uległa zniszczeniu na skutek nawałnic. Przemawiałoby to za tym, że zawiadomienie o decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości zostało dokonane w sposób nieprawidłowy, z drugiej strony organ zbada czy prawidłowo dokonano ogłoszeń w inny sposób i czy ma to wpływ na ocenę, czy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
- 3) w przypadku stwierdzenia, że przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie wystąpiła organ wyda decyzję na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.;
- 4) jeśli organ stwierdzi istnienie przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., to wyda decyzję w oparciu o art. 151 § 2 k.p.a. w związku z art. 53 ust. 8 u.p.z.p.;
- 5) w niniejszej sprawie upłynął 12-miesięczny termin określony w art. 53 ust. 8 u.p.z.p. skutkujący niemożnością uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. Bieg tego terminu rozpoczyna się w następnym dniu po doręczeniu (ogłoszeniu) decyzji stronom nie pominiętym w postępowaniu, a nie w dniu, kiedy strona wnosząca o wznowienie postępowania z powodu niebrania udziału dowiedziała się o wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2005 r.;
- 6) złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie przerwało biegu 12-miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 53 ust. 8 u.p.z.p.
W ocenie, wyrażonej w uzasadnieniu wyroku WSA z dnia 5 czerwca 2009 r., organy obu instancji nie zastosowały się w części do wiążących je wskazań zawartych w wyroku z dnia 6 lutego 2008 r. Prawidłowo organy uznały, iż istnieje przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., albowiem nie nastąpiło zawiadomienie wnioskodawcy o wszczęciu postępowania i wydaniu decyzji stosownie do art. 53 ust. 1 u.p.z.p. Niemniej jednak w wyroku z dnia 6 lutego 2008 r. WSA wskazał, że jeśli organ stwierdzi istnienie przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., to wówczas winien wydać decyzję stwierdzającą wydanie orzeczenia z naruszeniem prawa w oparciu o art. 1515 § 2 k.p.a. w zw. z art. 53 ust. 8 u.p.z.p. Ponownie rozpatrując sprawę organ powinien więc ograniczyć się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Ponadto WSA zajął stanowisko, że inwestycja będąca przedmiotem decyzji z [...] lipca 2005 r. jest inwestycją celu publicznego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach decyzją z dnia [...] października 2009 r. uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy Domanice z dnia [...] października 2008 r. i w tym zakresie orzekło, iż decyzja administracyjna Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. wydana została z naruszeniem prawa i odmówiło uchylenia decyzji administracyjnej Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. z powodu przeszkody prawnej.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w sprawie zaistniała przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., albowiem nie nastąpiło zawiadomienie stron postępowania – B. J. oraz S. J. o wszczęciu postępowania i wydaniu decyzji stosownie do art. 53 ust. 1 u.p.z.p.
Zgodnie z art. 146 § 1 k.p.a., uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3–8 k.p.a. nie następuje, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji minęło 5 lat. Przepisem szczególnym w stosunku do powyższego przepisu jest art. 53 ust. 8 u.p.z.p., zgodnie z którym nie uchyla się decyzji o realizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli od jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 12 miesięcy. Zatem w razie upływu tego terminu podczas toczącego się postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania, organ orzekający, o ile ustali zaistnienie przesłanki, określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., stwierdza w decyzji fakt wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z naruszeniem prawa i orzeka o odmowie jej uchylenia z powodu przeszkody prawnej (upływ terminu określonego w art. 53 ust. 8 u.p.z.p.).
Przepis art. 53 ust. 8 u.p.z.p., określając początek biegu wskazanego w nim terminu, posługuje się pojęciem "dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji", a w kontekście wiążących wskazań zawartych w wyroku z 5 czerwca 2009 r. wydanego w przedmiotowej sprawie, podkreślić należy, iż chodzi o doręczenie lub ogłoszenie decyzji wobec osób biorących udział w postępowaniu, które podlega wznowieniu.
Jak wynika z pisma Dyrektora Oddziału Regionalnego Poczty Polskiej w Siedlcach ostatnie doręczenie decyzji Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. jakie miało miejsce w sprawie nastąpiło 25 lipca 2005 r., a więc termin upłynął dniu 25 lipca 2006 r.
S. J. i B. J. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] października 2009 r. wnieśli o uchylenie decyzji w części dotyczącej odmowy uchylenia decyzji Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r.
W ocenie skarżących SKO w Siedlcach, a wcześniej Wójt Gminy Domanice niezasadnie przyjęli, iż w przedmiotowej sprawie doszło do upływu terminu określonego w art. 53 ust. 8 u.p.z.p., albowiem nie doszło do doręczenia skarżącym decyzji, ani też do jej ogłoszenia, wobec czego należy uznać, iż bieg terminu przedawnienia nie rozpoczął się.
W ocenie skarżących przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją celu publicznego, a zatem wykluczone jest stosowanie art. 53 ust. 8 u.p.z.p., a więc zastosowanie winien mieć art. 146 § 1 k.p.a.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach w odpowiedzi na skargę wskazało, iż wątpliwość dotycząca tego, czy przedmiotową inwestycję można uznać za inwestycję celu publicznego, została już wyjaśniona w wydanym w niniejszej sprawie wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2009 r., w którym Sąd nie podzielił stanowiska skarżących, że nie jest to inwestycja celu publicznego. Dokonane bowiem w art. 3 pkt 4 i 5 oraz art. 3 pkt 11 lit. a/ oraz 11 lit. b/ ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm. – dalej zwana "u.p.e.") rozróżnienie między "przesyłaniem", a "dystrybucją" ma swój walor jedynie na potrzeby wyżej wymienionej ustawy.
Również odnosząc się do kwestii rozpoczęcia biegu terminów, o których mowa w art. 146 § 1 k.p.a. oraz analogicznie do art. 53 ust. 8 u.p.z.p., SKO odesłało do wiążącego w sprawie orzeczenia WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2009 r., w którym wskazano, iż bieg terminu o którym mowa w art. 53 ust. 8 u.p.z.p. rozpoczyna się w następnym dniu po doręczeniu (ew. ogłoszeniu) decyzji stronom nie pominiętym, a nie w dniu, w którym strona wnosząca o wznowienie postępowania z powodu niebrania w nim udziału, dowiedziała się o wydaniu decyzji z [...] lipca 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zaznaczył, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 czerwca 2009 r. Sąd zauważył, iż organy administracji nie zastosowały się częściowo do wiążącego ich z mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana "p.p.s.a."), wskazania co do dalszego postępowania, zawartego w wyroku WSA w Warszawie z 6 lutego 2008 r. Ponownie rozpatrując sprawę organy winny, zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. w związku z art. 53 ust. 8 u.p.z.p., ograniczyć się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Dokonane w art. 3 pkt 4 i 5, art. 3 pkt 11 lit. a/ oraz 11 lit. b/ u.p.e. rozróżnienie między "przesłaniem", a "dystrybucją" ma swój walor jedynie na potrzeby wyżej wymienionej ustawy, zatem niezasadne jest stanowisko skarżących, zgodnie z którym przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją celu publicznego.
Sąd I instancji podkreślił, że na mocy art. 153 p.p.s.a., podobnie jak i uprzednio organ, związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w poprzednim orzeczeniu Sądu. Wobec tego rola Sądu sprowadzała się do ustalenia, czy organy ponownie rozpatrujące sprawę zastosowały się do wskazań Sądu, wyrażonych w wyroku z 5 czerwca 2009 r.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy Domanice z dnia [...] października 2008 r. i w tym zakresie orzekło, iż decyzja administracyjna Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. wydana została z naruszeniem prawa i odmówiło uchylenia decyzji administracyjnej Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. z powodu przeszkody prawnej (upływu terminu określonego w art. 53 ust. 8 u.p.z.p.).
Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowania, w którym ona została wydana, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością, wskazaną w art. 145 lub 145 a k.p.a.
Bezspornym jest, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., miał bowiem miejsce niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu administracyjnym, gdyż, jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 5 czerwca 2009 r., nie nastąpiło zawiadomienie stron postępowania –B. J. i S. J. o wszczęciu postępowania i wydaniu decyzji stosownie do art. 53 ust. 1 u.p.z.p.
Stosownie do treści art. 146 § 1 k.p.a., uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3–8 k.p.a. nie następuje, jeśli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 5 lat. Natomiast zgodnie z art. 53 ust. 8 u.p.z.p., stanowiącym lex specialis w stosunku do art. 146 § 1 k.p.a., nie uchyla się decyzji o realizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli od jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 12 miesięcy. Należy podkreślić, że upływ terminu podczas toczącego się postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania powoduje, iż organ orzekający – w razie ustalenia zaistnienia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – stwierdza fakt wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z naruszeniem prawa i orzeka o odmowie jej uchylenia z powodu przeszkody prawnej. Początek biegu terminu wskazanego w art. 53 ust. 8 u.p.z.p., w świetle wiążących wyjaśnień zawartych w wyroku WSA z 5 czerwca 2009 r., należy liczyć od ostatniego doręczenia lub ogłoszenia decyzji wobec osób biorących udział w postępowaniu, które podlega wznowieniu.
Z akt sprawy wynika, że ostatnie doręczenie decyzji Wójta Gminy Domanice miało miejsce dnia 25 lipca 2005 r., a zatem bieg 12-miesięcznego terminu upłynął z dniem 25 lipca 2006 r.
Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze zastosowało się do wskazań WSA, wyrażonych w wyroku z 5 czerwca 2009 r., i wydało decyzję zgodną z prawem. Wobec stwierdzenia, iż w sprawie zaistniała przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a jednocześnie, że upłynął 12-miesięczny termin, po upływie którego nie można uchylić tej decyzji SKO postąpiło prawidłowo, uchylając w całości decyzję Wójta Gminy Domanice z dnia [...] października 2008 r. i w tym zakresie orzekając, iż decyzja administracyjna Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. wydana została z naruszeniem prawa i odmawiając uchylenia decyzji administracyjnej Wójta Gminy Domanice z dnia [...] lipca 2005 r. z powodu przeszkody prawnej (upływ terminu określonego w art. 53 ust. 8 u.p.z.p.).
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd podkreślił, że były one już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wydanych w sprawie wyrokach, w tym w szczególności w wyroku z dnia 5 czerwca 2009 r. – wiążącym zarówno organy administracji publicznej orzekające w niniejszej sprawie, jak i Sąd – szczegółowo się do nich ustosunkował i wyraził swoją opinię na ich temat. Rozważania były bardzo szczegółowe, poparte analizą obowiązujących w sprawie przepisów oraz mających zastosowanie poglądów orzecznictwa i doktryny.
S. J. i B. J. w skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia wnieśli o jego uchylenie w całości, a także o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Wyrokowi zarzucono:
- 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie błędne zastosowanie art. 53 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), poprzez uznanie, iż inwestycja polegająca na przebudowie i budowie linii energetycznej niskiego i średniego napięcia stanowi inwestycję celu publicznego, a w konsekwencji niezastosowanie w niniejszej sprawie art.146 § 1 k.p.a.
- 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 § 1 pkt.1 lit. c/ w związku z art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, w sytuacji gdy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] października 2009 r. została wydana z naruszeniem art. 53 ust. 8 u.p.z.p. i art. 146 § 1 k.p.a. uzasadniającymi jej uchylenie ze względu na istotne naruszenie przepisów postępowania w szczególności polegające na błędnym ustaleniu przez organ administracji stanu faktycznego w sprawie przez co wypełniona została dyspozycja art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zawarta została argumentacja dotycząca zakwalifikowania przedmiotowej inwestycji jako inwestycji celu publicznego. Autor skargi, odwołując się do regulacji przepisów art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 3 pkt 4 lit. a/ i art. 3 pkt 11a Prawa energetycznego – wywiódł, iż przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie i przebudowie linii kablowej niskiego i średniego napięcia nie mogła być uznana za inwestycję celu publicznego. Natomiast za przewody i urządzenia służące do przesyłania energii elektrycznej (w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami) należy uznać wyłącznie sieci przesyłowe elektroenergetyczne najwyższych lub wysokich napięć.
Konsekwencją uznania, iż inwestycja objęta decyzją z [...] lipca 2005 r. nie stanowi inwestycji celu publicznego, wykluczone było zastosowanie w sprawie art. 53 ust. 8 u.p.z.p., a w rezultacie organy administracji powinny uwzględnić regulację art. 146 § 1 k.p.a. Zdaniem skarżących rozstrzygnięcie Sądu I instancji oparte zostało na nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Nie zostały bowiem wyjaśnione w sposób dostateczny podstawy przyjęcia, że sporna inwestycja stanowi inwestycję celu publicznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę wyłącznie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Odnosząc się do zarzutów zawartych w rozpoznawanej skardze kasacyjnej zaznaczyć należy na wstępie, że zaskarżony wyrok jest trzecim orzeczeniem Sądu Wojewódzkiego wydanym w niniejszej sprawie. Dwa pierwsze wyroki z 6 lutego 2008 r. i 5 czerwca 2009 r., jako prawomocne, stały się wiążące dla organów administracji oraz Sądu Wojewódzkiego orzekających w tej sprawie.
Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.
Mimo iż zastosowanie wymienionego przepisu miało dla rozstrzygania istotne znaczenie, to autor skargi kasacyjnej ten aspekt sprawy całkowicie pominął.
W rezultacie skarga kasacyjna zawiera zarzuty powtórzone ze skargi złożonej od decyzji Samorządowego Kolegium odwoławczego z [...] października 2009 r., do których Sąd Wojewódzki odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Jako nietrafny należało uznać zarzut dotyczący stanu faktycznego sprawy w zakresie determinującym kwalifikację spornej inwestycji.
Należy podkreślić, że ustalenia faktyczne charakteryzujące przedsięwzięcie budowlane były niesporne i wynikały ze szczegółowego opisu zawartego w decyzji z [...] lipca 2005 r. oraz materiału dokumentacyjnego zebranego w sprawie.
W toku całego postępowania toczącego się przed organami administracji nie było kwestionowane to, że przedmiotem lokalizacji była inwestycja liniowa, tj. budowa i przebudowa linii energetycznych średniego i niskiego napięcia wraz z wymianą słupów oraz budową niezbędnych urządzeń elektroenergetycznych.
Różnica natomiast stanowiska organów administracji i strony skarżącej dotyczyła kwalifikacji prawnej przedmiotowej inwestycji. Według bowiem skarżących rodzaj planowanych robót nie uzasadniał potraktowania ich jako inwestycji celu publicznego, gdyż taką inwestycją mogłaby być jedynie infrastruktura sieci przesyłowej elektroenergetycznej wysokiego napięcia.
Natomiast Sąd Wojewódzki odnosząc się do tego zagadnienia w wyroku z 5 czerwca 2009 r. przesądził, że decyzja lokalizacyjna dotyczyła inwestycji celu publicznego, a co za tym idzie, w sprawie znajduje zastosowanie art. 53 ust. 8 u.p.z.p., według którego nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego w przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jeżeli upłynęło 12 miesięcy od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia. W skazać w tym miejscu należy, że kwestia terminu z wymienionego wyżej przepisu została oceniona już w pierwszym wyroku.
Sąd Wojewódzki w jego uzasadnieniu stwierdził, że wbrew zarzutom skargi, organy administracji prawidłowo ustaliły, że upłynął 12-miesięczny termin, skutkujący niemożnością uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2005 r. Uchylenie decyzji wydanych przez organy obu instancji zarówno przy pierwszym, jak i drugim orzekaniu w sprawie przez Sąd Wojewódzki nastąpiło jedynie z przyczyn proceduralnych związanych z brakiem ustaleń co do pozytywnej przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz ograniczeniami wynikającymi z art. 53 ust. 8 u.p.z.p., a mającymi wpływ na sposób zakończenia wznowieniowego postępowania.
Usunięcie nieprawidłowości wskazanych w dwóch kolejnych wyrokach Sądu Wojewódzkiego doprowadziło do wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] października 2009 r., która stała się przedmiotem kontroli sądowej zakończonej zaskarżonym wyrokiem.
Jak wykazano powyżej, Sąd Wojewódzki badając legalność wymienionej decyzji był na mocy art. 153 p.p.s.a. związany oceną prawną wyrażoną we wcześniejszych wyrokach tego Sądu, która to ocena obejmowała m.in. wyjaśnienie sposobu interpretacji i zastosowania w sprawie art. 53 ust. 8 u.p.z.p.
Sąd Wojewódzki nie mógł zatem przy ponownym rozpatrywaniu sprawy dokonywać oceny w zakresie prawnej kwalifikacji przedmiotowej inwestycji, a tym bardziej nie mógł formułować w tym zakresie oceny, która byłaby sprzeczna ze stanowiskiem przyjętym w poprzednich prawomocnych wyrokach.
Wskazać należy, że Sąd Wojewódzki po to wyraził swoją ocenę w omawianym zakresie, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez organy administracji, a także Sąd, zakres tej oceny nie był już przedmiotem kolejnego rozpoznania. Niezgodne z art. 153 p.p.s.a. oraz zasadami porządku prawnego, do którego zalicza się pewność i stabilność stosunków prawnych, byłoby więc podważanie stanowiska zawartego we wcześniejszych wyrokach Sądu wydanych w niniejszej sprawie.
Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.