Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 marca 2013 r. oddalił skargę kasacyjną Gminy P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1329/12 w sprawie ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie zawieszenia organów Gminy P. i ustanowienia zarządu komisarycznego.
Wójt Gminy P. – E. K. w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego M. M. – K. i M. S. w postępowaniu ze skargi kasacyjnej Gminy P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1329/12. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. E. K. ponowił wniosek o wyłączenie sędziego NSA M. M. – K. od rozpoznania sprawy II OSK 135/13.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony stanowi doniosłą gwarancję procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi; Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek, w sytuacji gdy zachodzą takie okoliczności, które mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 ww. ustawy).
Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione.
Z akt sprawy wynika, że postępowanie ze skargi kasacyjnej Gminy P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1329/12 w sprawie ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie zawieszenia organów Gminy P. i ustanowienia zarządu komisarycznego, zostało zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r.
Wspomnieć należy, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne w toku instancji i nie podlegają zaskarżeniu. Prawomocność wyroku oznacza zakończenie postępowania w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Podkreślić należy, że wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania z tego względu, że ma on zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd. Skoro postępowanie w tej konkretnej sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 135/13 oddalającym skargę kasacyjną Gminy P., to wniosek o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny, bowiem nie ma na celu zagwarantowanie rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, ponieważ sprawa został już rozpoznana i nie toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W istocie rzeczy wniosek o wyłączenie sędziów NSA M. M. – K. i M. S. zmierza do zmiany prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.