Uzasadnienie
S. K. pismem z dnia 24 maja 2013 r. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1733/11. Następnie pismem z dnia 7 sierpnia 2013 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc, że następstwem wykonania tego orzeczenia oraz poprzedzającego go wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1929/10, może być powstanie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia, o ile w ogóle możliwych do odwrócenia skutków. Nie ulega bowiem, zdaniem skarżącego, wątpliwości, że dokonanie rozbiórki, w przypadku ewentualnego późniejszego wzruszenia wyroku (oraz decyzji administracyjnych), może doprowadzić do zniszczeń, które będą wręcz niemożliwe do odwrócenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia.
Złożenie skargi o wznowienie postępowania nie powoduje, że zaskarżony wyrok przestaje być prawomocny i na jego wykonanie ma wpływ samo wniesienie skargi o wznowienie. To dopiero wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, w ramach tak rozpoczętego postępowania i uprawdopodobnienie grożącej skarżącemu niepowetowanej szkody daje podstawy do zastosowania przez sąd instytucji z art. 284 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie to namiastka dowodu, wskazująca na możliwość zaistnienia niepowetowanej szkody. Uprawdopodobnienie to ciężar spoczywający na osobie, która z powoływanych twierdzeń wywodzi skutki prawe. Co do zasady, uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony, ponieważ jest to pewnego rodzaju środek zastępczy i nie daje pewności, lecz tylko prawdopodobieństwo co do twierdzeń strony o określonym fakcie.
A zatem podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania określonego orzeczenia jest, jak wynika z art. 284 p.p.s.a., ochroną dla osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami wykonania orzeczenia. Objęcie jednak strony, składającej skargę o wznowienie postępowania, tego rodzaju ochroną nie jest jak z wywodów powyższych wynika działaniem podejmowanym przez sąd z urzędu, ani działaniem obligatoryjnym podejmowanym przez sąd po złożeniu wniosku w tym przedmiocie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie S. K. nie uprawdopodobnił, że zachodzą przesłanki z art. 284 p.p.s.a. Do wykazania, że wnoszącemu skargę o wznowienie postępowania grozi niepowetowana szkoda nie jest wystarczający sam wniosek strony ani powtórzenie treści przepisu. Nie jest również wystarczający wywód odnośnie przypuszczeń i obaw. Sąd przy ocenie problematyki z przedmiotowego zakresu musi opierać się na jakimś wskazanym przez wnioskodawcę materiale, który pozwalałby mu zająć określone stanowisko w sprawie a którego w przedmiotowym wniosku nie przedstawiono.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 284 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.