Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę "L." Sp. z o.o. w [...] na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia pełnomocnik Spółki radca prawny P. W. podniósł, że zastosowanie w sprawie art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadziłoby do kolizji z dyspozycją art. 101 ust 3 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 35 § 3 Kpa, wymuszając wniesienie skargi przed przekroczeniem przez organ terminu do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia. Ponadto w skardze tej podniesiono, iż art. 93 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym, ani art. 53 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje związania organu żadnym terminem, a co za tym idzie nie istnieje ograniczenie terminem możliwości wniesienia skargi do Sądu w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Miasta [...] wniosła o odrzucenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wskazania wpływu naruszenia postępowania na wynik sprawy, a ewentualnie o oddalenie skargi, jako oczywiście niesłusznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Stosownie do art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie bądź na naruszeniu przepisów postępowania, jeśli uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wynika z tego, że w podstawach kasacyjnych należy przytoczyć naruszone przez Sąd przepisy oraz wskazać prawidłowe według skarżącego przepisy, ich właściwą wykładnię lub zastosowanie. Ma to istotne znaczenie z uwago na to, że Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w granicach skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej przytoczono w podstawach kasacyjnych pominięcie przepisu 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz błędne zastosowanie art. 53 § 2 oraz art. 52 § 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisów tych natomiast Sąd I instancji w ogóle nie stosował, a w takim wypadku nie mogą one stanowić podstaw skargi kasacyjnej.
Odnosząc się odrębnie do wyrażonego w skardze kasacyjnej poglądu, zgodnie z którym skoro ustawa o samorządzie terytorialnym, ani Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują terminu do wniesienia skargi na uchwałę trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, to termin ten nie jest niczym ograniczony; należy podkreślić, że skargi te podlegają rygorom procesowym przewidzianym dla decyzji administracyjnych. Przepis art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym uzależnia skuteczność wniesienia skargi do sądu od uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia. Oznacza to, że skarga może być wniesiona po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia powstałego naruszenia. Z przepisu tego w istocie nie wynika termin do wniesienia skargi.
Jak wskazał Sąd Najwyższy "jest faktem, że ustawa o samorządzie terytorialnym nie określa terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, o której mowa w art. 101 ust 1 ustawy. Należy przypisać to - zdaniem Sądu Najwyższego - niedoskonałości techniczno-legislacyjnej, a nie zamiarowi ustawodawcy odmiennego unormowania zaskarżalności (wnoszenia skargi) uchwał organów gminy w sprawach z zakresu administracji publicznej, a tym bardziej brak jest przesłanek do wyprowadzenia z tego faktu wniosku, że wniesienie skargi w trybie art. 101 ust 1 ustawy nie jest ograniczone żadnym terminem" (uchwała SN 8 czerwca 19995 r., III AZP 9/95, OSNP 1995/20/243).
Pogląd ten znalazł także oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z nim zastosowanie przy obliczaniu terminu miał także art. 35 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. 74, poz. 368 ze zm.) - uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 maja 1998 r., FPS 1/98, ONSA 1998/3/78. Zgodnie z tą uchwałą w sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy w trybie art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu; jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Ten pogląd pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym. W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna nie może być uwzględniona.
Z powyżej wymienionych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.