Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Po 722/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę B. K. (skarżącego) na decyzję Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Powyższy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną z dnia 5 lutego 2016 r. przez skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika procesowego ustanowionego z urzędu.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2018 r. pełnomocnik procesowy skarżącego poinformował Naczelny Sąd Administracyjny, że skarżący zmarł.
Z informacji uzyskanej od Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w M. wynika, że skarżący zmarł w dniu 3 kwietnia 2017 r., a więc przed terminem rozprawy w sprawie ze skargi kasacyjnej, który został wyznaczony na dzień 10 kwietnia 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie kasacyjne w związku ze śmiercią strony skarżącej kasacyjnie w jego toku podlega umorzeniu na podstawie i na warunkach określonych w art. 161 § 1 pkt. 2 i art. 124 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Z kolei art. 124 § 3 p.p.s.a. stanowi, że nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Powyższe regulacje należy odpowiednio odnieść do postępowania ze skargi kasacyjnej. Śmierć strony skarżącej kasacyjnie w toku postępowania kasacyjnego w sytuacji, gdy przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego odnosi się do praw lub obowiązków ściśle osobistych tej strony stanowi podstawę do umorzenia postępowania kasacyjnego. Ponadto uprawnienia w sprawie o stwierdzenie choroby zawodowej mają walor ściśle osobisty, dlatego zastosowanie dyspozycji art. 161 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a nie budzi wątpliwości.
Jednocześnie należy stwierdzić, że z dniem wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia o umorzeniu postępowania ze skargi kasacyjnej zaskarżony powyższą skargą wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego staje się prawomocny.
Mając na względzie powyższe przesłanki, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania kasacyjnego.