Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1374/14, Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił skargę kasacyjną J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 869/12.
W piśmie z dnia 1 kwietnia 2016 r. J. J. zawarł wniosek o uzupełnienie ww. wyroku z dnia 26 lutego 2016 r. przez stwierdzenie istnienia wad tego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Brzmienie cytowanego przepisu jednoznacznie wskazuje na to, że uzupełnić można sentencję wyroku przez zamieszczenie rozstrzygnięcia, które wynika z przepisów prawa. W tej sprawie przedmiotowy wyrok zapadł na podstawie art. 184 p.p.s.a., który przewiduje wyłącznie rozstrzygnięcie o oddaleniu skargi kasacyjnej. Przedmiotowy wyrok zwiera właśnie takie rozstrzygnięcie. W innym wypadku mogłoby dojść nie do uzupełnienia, lecz zamieszczenia w wyroku wskazanych przez stronę żądań. Jednak z art. 157 § 1 p.p.s.a. wynika, że nie można żądać uzupełnienia wyroku przez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii.
Ponadto z treści przedmiotowego wniosku wynika, że skarżący nie tyle dąży do uzupełnienia wyroku, co nie akceptuje rozstrzygnięcia zawartego w ww. prawomocnym wyroku NSA. Zakwestionowaniu wydanego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny nie służy środek prawny, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. Jak wyżej wskazano uzupełnienie wyroku służy tylko zamieszczeniu rozstrzygnięcia wynikającego z przepisów prawa jakie sąd powinien zamieść z urzędu, a tego przedmiotowy wniosek nie dotyczy.
W świetle powyższych rozważań przedmiotowy wniosek jako nieuzasadniony podlega oddaleniu.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.