Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 8

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 6 października 2009 r., sygn. akt II OSK 1376/09

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Bożena Walentynowicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 6 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. W.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 651/09 odrzucającego skargę H. W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] lutego 2009 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 221 w związku z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 651/09, odrzucił skargę H. W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] lutego 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarga podlegała opłacie stałej w wysokości 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. 2003 r., 221, poz. 2193/.

Sąd uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 221 p.p.s.a., ponieważ skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego, który jako profesjonalny pełnomocnik zobowiązany był do wniesienia wpisu stałego od skargi bez wezwania, a tego nie uczynił.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł skarżący, reprezentowany przez tego samego pełnomocnika, zarzucając naruszenie art. 221 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Sąd dokonał błędnego ustalenia, bowiem skarżący powinien być wezwany do uiszczenia brakującego wpisu od skargi. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia Sądowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.

Zasadą jest, stosownie do art. 214 p.p.s.a., że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie zaś z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w zaskarżonym postanowieniu słusznie zauważył, że w niniejszej sprawie wpis od skargi jest stały i wynosi 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie natomiast z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Skarżący, który był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie był zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, a zatem pełnomocnik skarżącego powinien był uiścić wpis w należnej wysokości od przedmiotowej skargi wraz ze skargą, najpóźniej zaś do dnia w którym upływał termin do wniesienia przedmiotowej skargi. Z akt sprawy wynika, że skarga od decyzji została złożona w [...] marca 2009 r., zaś termin do złożenia skargi upłynął w [...] kwietnia 2009 r. Jak podnosi pełnomocnik część wpisu w wysokości 200 zł została uiszczona w [...] kwietnia 2009 r., zatem z przekroczeniem terminu do złożenia skargi, pozostała zaś kwota wpisu nie została uiszczona.

A zatem, brak uiszczenia należnego wpisu od skargi obligował Sąd I instancji do jej odrzucenia.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.