Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny Poznaniu wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Po 897/12, po rozpoznaniu sprawy ze skargi H. K. uchylił zaskarżoną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w której żądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu oraz zasądzenia od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną H. K. wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. W. K. poinformował Sąd o śmierci swego ojca – H. K. Jak wynika z przedłożonego odpisu skróconego aktu zgonu wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego O., skarżący zmarł w dniu 16 czerwca 2014 r. Wobec powyższego wniesiono o umorzenie lub zawieszenie postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Wskazać należy, iż uprawnienia kombatanckie określone w przepisach ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1206 ze zm.) przysługują kombatantom oraz osobom uprawnionym, o których mowa w art. 2 i 4 tej ustawy. Ukształtowane zostały one jako uprawnienia o charakterze osobistym w tym sensie, że przysługują wymienionym podmiotom i nie przechodzą na inne osoby. Biorąc zatem pod uwagę, iż przedmiot niniejszego postępowania jest ściśle powiązany z prawami i obowiązkami skarżącego H. K., który zmarł w dniu 16 czerwca 2014 r., postępowanie kasacyjne należało umorzyć.
W kwestii ewentualnego dochodzenia przez wdowę swych praw w oparciu o art. 20 ust. 3 wskazanej wyżej ustawy wskazać należy, iż uprawnienia wdowy po kombatancie mają charakter pochodny, a ich nabycie uzależnione jest od tego, czy pierwotnie uprawniony do nich współmałżonek zachowałby je, gdyby żył. Uprawnienia te jakkolwiek pochodne od statusu męża, powinny być oceniane z uwzględnieniem jej osobistej sytuacji prawnej (por. wyrok SN z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 57/02, OSNP 2004/2/24). Ponowna ocena uprawnień kombatanckich zmarłego męża nie jest postępowaniem weryfikacyjnym osoby zmarłej, lecz ustaleniem przesłanek rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie uprawnień przysługujących wdowie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.