Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 października 2013 r. II SA/Rz 837/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T. M. w sprawie ze skargi M. M., Z. M. i T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że M. M., Z. M. i T. M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] 2013 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmian stanu wody na gruncie w miejscowości [...].
W związku z faktem, że skarga ta nie była opłacona, jak też brakowało podpisu jednego ze skarżących – T. M., wezwano składających skargę do uzupełnienia braków tj. M. M. i Z. M. do solidarnego uiszczenia wpisu w kwocie 300 zł, a T. M. do podpisania skargi i do uiszczenia wpisu w wysokości 300 zł.
M. M. i Z. M. doręczono powyższe wezwanie 4 września 2013 r. T. M. wezwanie z uwzględnieniem art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa) doręczono 18 września 2013 r.
Procedura zawarta w art. 73 ppsa została w niniejszej sprawie zachowana. W związku z niezastaniem T. M. w miejscu zamieszkania, doręczyciel dokonał awizacji przesyłki dnia 4 września 2013 r. Wobec braku odbioru przesyłki nastąpiła ponowna awizacja tj. 12 września 2012 r. Czternastodniowy termin przechowywania przesyłki sądowej upłynął 18 września 2013 r. i z tym dniem doręczenie należy uznać za skuteczne (art. 73 ppsa).
Sąd I instancji odrzucając skargę T. M. zaznaczył, że stosownie do art. 57 § 1 ppsa skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogiem takim jest w świetle art. 46 § 1 pkt 4 ppsa podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego bądź też pełnomocnika. Podpis jest bardzo istotnym warunkiem nadania skardze dalszego biegu, bowiem umożliwia identyfikację osoby, która złożyła pismo określonej treści.
Nieuzupełnienie tego rodzaju braku skutkuje koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa
Zgodnie z art. 230 ppsa, od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem I instancji należy pobrać wpis. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie została uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wówczas wnoszącego taką skargę do uiszczenia stosownej opłaty (art. 220 § 1 ppsa). Niewykonanie wezwania zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi w myśl art. 220 § 3 ppsa.
Skargi kasacyjne na powyższe rozstrzygnięcia wywiedli M. M., Z. M. i T. M., wskazując taki sam zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
- - art. 58 § 3 w zw. z art. 73, 67 i 65 § 1 ppsa, przez odrzucenie skargi T. M. przy nieuzasadnionym przyjęciu fikcji prawnej polegającej na uznaniu prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w sytuacji, gdy Sąd I instancji dysponował informacją o nieprzebywaniu skarżącego w miejscu do którego kierowana była korespondencja, co w konsekwencji pozbawiło skarżącego określonego w art. 45 Konstytucji RP prawa do sądu.
Wskazując na powyższe naruszenie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do rozpoznania. T. M. na podstawie art. 58 § 1 i 2 kpa wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna T. M. nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zm. 1101 i 1529, dalej ppsa), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1).
W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania.
Okoliczności faktyczne niniejszej sprawy upoważniały Sąd I instancji do tego by uznać, że zachodzą przesłanki uprawniające do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Wskazany przez autora skargi kasacyjnej art. 73 ppsa reguluje tryb doręczenia zastępczego, który stosuje się w razie niemożności dokonania doręczenia przy zastosowaniu trybu zwykłego (art. 69 ppsa) i trybu określonego w art. 72 ppsa. Tryb określony art. 73 ppsa polega na pozostawieniu zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy wraz z informacją o możliwości jego odbioru (awiza) w miejscu zamieszkania adresata (umieszczenie w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, przez który pismo było złożone w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy.
W skardze złożonej przez M. M., Z. M. i T. M. jako adres zamieszkania T. M. wskazano [...], [...]; na taki właśnie adres przesłano wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i podpisanie niniejszej skargi przez T. M. (k. 3, 30, 35 akt sądowych). Przesyłek zawierających niniejsze wezwania T. M. nie odebrał, a listonosz na kopercie umieścił adnotację: "awizowano, adresata niezastano, drzwi zamknięte" (k. 39, 40 akt sądowych). Z pisma z 22 lipca 2013 r. skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, że T. M. przebywa za granicą, a jego rodzice nie znają aktualnego adresu jego pobytu i od dłuższego czasu nie kontaktował się z nimi. A więc z niniejszego pisma i skargi z 23 lipca 2013 r. można wywnioskować, że dane T. M. zostały dopisane do skargi M. M. i Z. M. bez jego zgody i wiedzy. Powyższe potwierdza fakt, że niniejsza skarga została podpisana jedynie przez M. M. i Z. M. Odnośnie odrzucenia skargi kasacyjnej M. M. i Z. M. należy wskazać, że nie posiadają oni gravamenu w wywiedzeniu skarg kasacyjnych od postanowienia z 8 października 2013 r.
Należy wskazać, że wniesienie w terminie skargi przez M. M., Z. M. będzie skutkowało rozpoznaniem zarzutów skargi także w zakresie zarzutów podniesionych co do T. M. A więc skargę kasacyjną M. M. i Z. M. należało jako niedopuszczalną odrzucić (art. 173 § 1, art. 178, 180 ppsa).
Na podstawie art. 184 ppsa skargę kasacyjną T. M. należało oddalić.