Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej w dniu 2 listopada 2010 r., termin do wniesienia skargi upłynął więc z dniem 2 grudnia 2010 r. Skarga została wniesiona dopiero w dniu 24 stycznia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po upływie terminu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., Nr 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez błędne przyjęcie, że doszło do uchybienia terminu do złożenia skargi. Zarzuciła także naruszenie "art. 28 ust. 1 zd. 2 Prawa budowlanego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 93, poz. 888 ze zm.)".
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.
Zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zarzut naruszenia art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a więc zarzut naruszenia przepisów stanowiących podstawę odrzucenia skargi, został błędnie sformułowany. Po pierwsze bowiem, skarżąca powołała się na przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi podstawę odrzucenia skargi z uwagi na brak właściwości sądu do rozstrzygnięcia sprawy. W niniejszej sprawie podstawę odrzucenia skargi stanowił natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (uchybienie terminu do wniesienia skargi).
Po drugie zaś, skarżąca nie wskazała na czym polegało naruszenie cytowanych przepisów poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że "organ" (jak należy domniemywać błędnie wskazany w miejsce Sądu I instancji) poprzestał na odrzuceniu skargi pomijając naruszenia przepisów, do jakich doszło przed organami administracji publicznej. Nawet przyjmując, że przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. został wskazany omyłkowo stwierdzić należy, że tak sformułowany zarzut, z oczywistych względów, nie mógł odnieść oczekiwanego przez skarżącą skutku. Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zachowanie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że skarga skarżącej wpłynęła ze znacznym uchybieniem terminu, co musiało skutkować jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Bez znaczenia pozostaje przekonanie skarżącej o wadliwości prawnej zaskarżonej decyzji, skoro cytowane przepisy uniemożliwiały Sądowi I instancji merytoryczną kontrolę tego aktu.
Z tych też przyczyn na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane. Przepisów tych Sąd I instancji nie stosował ani też nie dokonywał kontroli ich zastosowania bądź wykładni dokonanej przez organy administracji publicznej. Sąd I instancji poprzestał bowiem na prawidłowym stwierdzeniu, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i z tego powodu przedmiotową skargę odrzucił.
Z tych względów i na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 1 2