Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 roku odrzucił skargę A. i C. Ł. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi publicznej kategorii gminnej - łącznika między ul. Racławicką i Odkrywców we Wrocławiu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skargę na powyższą decyzję sporządził i wniósł profesjonalny pełnomocnik działający w imieniu skarżących. Od skargi został uiszczony wpis stały w wysokości 200 zł.
Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego 500 zł. W niniejszej sprawie wpis został uiszczony w kwocie 200 zł, a zatem z naruszeniem postanowień § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa powyżej.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego – przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. Nr 80, poz. 721) i ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (tj. Dz.U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115 ze zm.) poprzez ich błędną wykładnię, a także przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, że skarga stanowi skargę z zakresu zagospodarowania przestrzennego.
Ponadto zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 roku, poprzez wadliwe przyjęcie, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 500 złotych i odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano na szczególny charakter przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zbliżający je przede wszystkim do ustawy o drogach publicznych. Podkreślono nadto, że na podstawie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi gminnej dokonuje się również podziału nieruchomości. W konkluzji skarga kasacyjna wskazuje, że wpis od skargi w niniejszej sprawie winien zostać określony na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu.
W świetle art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) - skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Pierwszy z zarzutów skargi kasacyjnej dotyczy błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego. Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem na tym etapie postępowania Sąd I instancji nie stosował i nie winien był stosować cytowanych wyżej przepisów. Na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego przewodniczący wydziału dokonuje oceny skargi między innymi w zakresie jej przedmiotu. Wiąże się to z szeregiem czynności o charakterze technicznym, czego efektem jest nadanie sprawie właściwego symbolu, opisanie przedmiotu, a w konsekwencji określenie wysokości wpisu sądowego od skargi. Poza sporem jest przy tym, że stosownie do treści art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli skarga jest wnoszona przez profesjonalnego pełnomocnika i objęta wpisem stałym, to wpis ten winien być uiszczony wraz z wniesieniem skargi, a konsekwencją uchybienia temu obowiązkowi jest odrzucenie skargi.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do określenia przedmiotu sprawy, a w konsekwencji wysokości wpisu sądowego od skargi. Mylnie jednak skarga kasacyjna zmierza do wykazania, że o przedmiocie sprawy decydować musi wykładnia i zastosowanie przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę wydania aktu będącego przedmiotem zaskarżenia. Takiej wykładni czy też zastosowania Sąd będzie dokonywał tylko w takiej sytuacji, gdy przedmiotu i symbolu sprawy nie da się w sposób jednoznaczny określić na podstawie Załącznika nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 roku w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych wydanego na podstawie art. 11 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustrojów sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Stosownie zaś do treści tego załącznika, sprawy dotyczące lokalizacji dróg i autostrad oznacza się symbolem 6151, który z kolei stanowi jeden z symboli opisanych w grupie "sprawy zagospodarowania przestrzennego".
Ten właśnie jednoznaczny zapis ma kluczowe znaczenie dla ustalenie symbolu, przedmiotu sprawy, a w konsekwencji wysokości wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie, jak słusznie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, stosownie do treści art. § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi 500 złotych. Z tych też względów niezasadnym okazał się zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego podniesiony w skardze kasacyjnej, bowiem w sytuacji uiszczenia przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu w wysokości niższej niż należna, Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia skargi.
Z tych względów, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.