Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 648/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.Spółki z o. o. Spółki komandytowej w W. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia robót budowlanych.
Przedmiotowy wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy.
W dniu 3 października 2012 r. A. Spółka z o. o. Sp. k. w W. zgłosiła do Prezydenta Miasta Katowice zamiar wykonania robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę polegających na budowie tablicy reklamowej wraz z przyłączem energetycznym i instalacją oświetlenia tablicy na terenie działki nr [...] w dzielnicy Śródmieście-Załęże, przy ul. [...] w Katowicach, stanowiącej własność miasta Katowice i będącej w użytkowaniu wieczystym B. Sp. z o.o. i komandytowo-akcyjnej w W..
Prezydent Miasta Katowice decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...]., na podstawie art. 105 K.p.a., umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia z dnia 3 października 2012 r. z powodu jego bezprzedmiotowości. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgłoszony obiekt jest już przedmiotem rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta Katowice, tj. decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r., którą wniesiono sprzeciw wobec zamiaru jego montażu zgłoszonego przez innego inwestora. Jednak pomimo wniesionego sprzeciwu obiekt powstał i jest użytkowany co zostało udokumentowane protokołem oględzin z dnia 5 października 2012 r.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A.Sp. z o.o. Sp. k. w W..
Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Katowice i umorzył postępowanie.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgłoszenie robót budowlanych jest czynnością materialno-techniczną i nie wszczyna postępowania. Organ pierwszej instancji powinien był zatem wydać decyzję o sprzeciwie, a nie decyzję umarzającą postępowanie. Aktualnie jednak, gdy upłynął już termin do złożenia sprzeciwu, jedynym prawnym sposobem zakończenia zainicjowanego postępowania jest jego umorzenie z uwagi na bezprzedmiotowość wynikającą z faktu wykonania inwestycji objętej zgłoszeniem, przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła A. Sp. z o.o. Sp. k. w W..
Wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że organ pierwszej instancji naruszył prawo umarzając postępowanie w sytuacji, gdy kwestionując prawidłowość zgłoszenia mógł jedynie w terminie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia wydać decyzję o sprzeciwie. Naruszenie to musiało zatem skutkować uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto Sąd wskazał, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy dalsze prowadzenie postępowania jest bezprzedmiotowe. Zdaniem Sądu postępowanie stało się bezprzedmiotowe w chwili, gdy inwestycja objęta zgłoszeniem została zrealizowana. Z ustaleń wynika, że na działce którą wskazała skarżąca spółka w dniu 5 października 2012 r. istniał już przedmiotowy obiekt budowlany wzniesiony przez inny podmiot, w oparciu o zgłoszenie, od którego organ pierwszej instancji wniósł sprzeciw. W tej sytuacji w ocenie Sądu niedopuszczalne było zgłoszenie w stosunku do istniejącego obiektu, podobnie jak niedopuszczalne byłoby wydanie pozwolenia na jego budowę, a postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła A. Spółka z o. o. Sp. k. w W. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi poprzez uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z dnia 15 października 2015 r. pełnomocnik A. Sp. z o. o. Sp. k. w W. cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 193 P.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od zarzutów skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzą jakiekolwiek z wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania, jak również, że cofnięcie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.