Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1551/14 odrzucił skargę K. G. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania (pkt 1) i zwrócił skarżącej uiszczony przez nią wpis od skargi (pkt 2).
Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2014 r., doręczonym przy piśmie z dnia 4 sierpnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu. Powyższe zarządzenie powinno być wykonane w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca otrzymała ww. wezwanie Sądu w dniu 7 sierpnia 2014 r. i w wyznaczonym terminie nie nadesłała żądanego odpisu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołał treść art. 57 § 1, art. 47 § 1, art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., i wskazał, że z akt sprawy wynika, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca odebrała w dniu 7 sierpnia 2014 r., zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 14 sierpnia 2014 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała nakazanej przez Sąd czynności, tj. nie nadesłała brakującego odpisu skargi.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła K. G., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na przyjęciu, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, tj. 7 sierpnia 2014 r., w sytuacji gdy skarżąca w dniu 14 sierpnia 2014 r. uzupełniła ww. brak formalny nadając w placówce pocztowej Poczty Polskiej S.A. pismo zawierające odpis skargi zgodnie z wezwaniem Sądu.
Wskazując na powyższy zarzut, skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Do skargi kasacyjnej dołączono m.in. potwierdzenie nadania przesyłki poleconej z dnia 14 sierpnia 2014 r., pismo reklamacyjne skierowane do Poczty Polskiej S.A. z dnia 28 października 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie Sąd I instancji uznał, że skarżąca nie wykonała wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu. Tymczasem, z dołączonej do skargi kasacyjnej uwierzytelnionej kserokopii dowodu nadania przesyłki poleconej wynika, że strona w dniu 14 sierpnia 2014 r., a więc przed upływem terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, wysłała na adres WSA w Warszawie przesyłkę poleconą. Ponadto, ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 26 listopada 2014 r. wynika, że reklamacja ww. przesyłki została uznana za uzasadnioną, a w wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego omawianą przesyłkę uznano za zaginioną.
Wobec tego stwierdzić należy, że skarżąca kasacyjnie zdołała skutecznie podważyć okoliczność faktyczną stanowiącą podstawę zastosowania w sprawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i uprawdopodobniła, że rzeczywiście w wyznaczonym terminie uzupełniła braki formalne skargi.
Na uwzględnienie zasługuje zatem zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., albowiem w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodziła przesłanka odrzucenia skargi.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
NSA nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, bowiem zgodnie z uchwałą NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a takim jest właśnie postanowienie o odrzuceniu skargi.
- - ---------------------- 4