Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r. odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że skarga w przedmiotowej sprawie, która podlega opłacie poprzez uiszczenie wpisu stałego została wniesiona przez radcę prawnego i nie została należycie opłacona, zaś wypowiedzenie pełnomocnictwa w niniejszej sprawie nastąpiło po upływie terminu do uiszczenia wymaganej opłaty.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła w imieniu własnym radca prawny A. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
1/ art. 214 § 2 ppsa poprzez pominięcie przez Sąd I instancji okoliczności, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie i niewezwanie do uiszczenia opłaty wszystkich osób wnoszących skargę, 2/ art. 220 § 1 poprzez niewezwanie do uiszczenia opłaty A. S., która występowała bez pełnomocnika oraz pozostałych osób wnoszących skargę.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono że Sąd nieprawidłowo ustalił datę wypowiedzenia pełnomocnictwa na dzień 16 marca 2007 r., a prawidłową datą jest 27 luty 2007 r.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 175 § 1 ppsa zasadą jest, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W myśl art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty odnoszące się do kwestii pełnomocnictwa udzielonego przez osoby trzecie, jak również zarzuty podniesione w imieniu pozostałych stron postępowania, nie podlegają w sprawie rozpoznaniu z uwagi na to, że w treści skargi kasacyjnej, skarżąca, będąca jednocześnie radcą prawnym, jednoznacznie wypowiedziała się, że działa w imieniu własnym.
Zarzut naruszenia art. 220 § 1 ppsa, poprzez niewezwanie A. S., występującej bez profesjonalnego pełnomocnika, do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej jest bezzasadny, bowiem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis art. 221 ppsa należy rozumieć tak, że bez względu na procesową rolę adwokata czy radcy prawnego pisma wnoszone przez tego profesjonalnego pełnomocnika podlegają obowiązkowi opłacenia bez uprzedniego wezwania. Korzystając z ustawowego prawa możliwości osobistego wniesienia środka zaskarżenia strona, będąca równocześnie radcą prawnym, ma nie tylko prawa ale i obowiązki wynikające z wniesienia takiego środka, w tym obowiązek jego opłacenia.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 182 ppsa.