Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę B.P. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie wykonania określonego obowiązku.
Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione.
W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że na skutek wykonania decyzji i przyłączenia nieruchomości do kanalizacji sanitarnej może dojść do uszkodzenia magazynu, rury gazowej lub ogrodzenia. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje uciążliwości w prowadzeniu działalności gospodarczej. Przede wszystkim to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ciąży obowiązek wskazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest wystarczające dla ich uprawdopodobnienia jedynie lakoniczne powołanie się na zagrożenia związane z wykonaniem obowiązku lub bliżej nieokreślone uciążliwości w prowadzeniu działalności gospodarczej. Trudno również przyjąć, żeby skarżąca uprawdopodobniła, że ewentualne przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wywołania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że zarówno wykonanie przyłącza do kanalizacji sanitarnej jak i jego likwidacja nie jest czynnością wywołującą nieodwracalne skutki. Oznacza to, że na podstawie tak sformułowanego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.