Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14.03.2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2221/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D.B., na czynność Wojewody Mazowieckiego postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską w dziedzinie chirurgii plastycznej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd przedstawił następujący stan sprawy:
Pismem z dnia 28.09.2009 r. D. B. wniósł o przeprowadzenie procedury kwalifikacyjnej w celu rozpoczęcia specjalizacji, a postępowanie kwalifikacyjne, które zostało przeprowadzone przez M. Centrum Zdrowia Publicznego w dniach od 1.10.2009 r. do 31.10.2009 r. zakończyło się niekwalifikowaniem go z powodu braku wyniku Lekarskiego Egzaminu Państwowego. Dnia 12.11.2009 r. D. B. wniósł do Wojewody Mazowieckiego odwołanie od "decyzji w sprawie rozstrzygnięcia postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską", zaś pismem z dnia 9.06.2010 r. wezwał tego Wojewodę do rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji. Wojewoda Mazowiecki w piśmie z dnia 6.07.2010 r., powołując przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. nr 213, poz. 1779 ze zm.), wyjaśnił, iż konieczne jest w postępowaniu kwalifikacyjnym przedstawienie między innymi świadectwa złożenia Lekarskiego Egzaminu Państwowego, czego D. B. nie dopełnił, zaś przedstawione przez niego argumenty, co do ukończenia studiów za granicą i powoływanie się na Dyrektywę EWG 94/16 z 5.04.1993 r., nie mogą przesądzać o spełnieniu warunku złożenia tego Egzaminu.
D. B., pismem z dnia 4.08.2010 r., wystąpił do Wojewody o wyjaśnienie charakteru pisma z dnia 6.07.2010 r. na co organ, pismem z dnia 8.09.2010 r., odpowiedział, że postępowanie kwalifikacyjne nie jest prowadzone na podstawie K.p.a., a wobec tego nie może być wydana decyzja administracyjna oraz, że jedyną prawnie dopuszczalną czynnością było pismo z dnia 6.07.2010 r., które to rozstrzygnięcie nie pozbawiło D. B. możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na to pismo Wojewody D. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Odrzucając tę skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przytoczył treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wskazując na jakie akty administracyjne może być wniesiona skarga i podkreślając, że D. B. jako przedmiot zaskarżenia uczynił pismo Wojewody z dnia 8.09.2010 r. Zdaniem Sądu tak określony przedmiot zaskarżenia nie jest aktem lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., bowiem pismo z dnia 8.09.2010 r. polegało tylko na wyjaśnieniu sposobu załatwienia sprawy dotyczącej niekwalifikowania skarżącego do odbycia specjalizacji. Wprawdzie w uzasadnieniu skargi sformułowane są wywody świadczące, iż jej zamiarem jest podważenie niekwalifikowania, ale nie mogą być one brane pod uwagę, gdyż wykraczają poza granice sprawy, o czym mowa w art. 134 § 1 P.p.s.a.
Reprezentowany przez adwokata, D. B. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, zarzucając naruszenie prawa procesowego, tj. art. 134 § 1 P.p.s.a., poprzez jego błędną interpretację, polegającą na niewłaściwym ustaleniu zakresu pojęcia "granice sprawy", co w konsekwencji doprowadziło do nierozpoznania wszystkich zarzutów podniesionych w skardze, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem nie rozpoznano istoty sprawy.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że sąd administracyjny ma obowiązek dokonać kontroli zgodności z prawem wszystkich aspektów zaskarżonego aktu administracyjnego, przy czym nie jest związany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także podniesionymi wnioskami, zarzutami i żądaniami, a w tej sprawie Sąd I instancji dokonał oceny jej wycinka, nie badając całej sprawy, która jest tylko jedna.
Wojewoda Mazowiecki wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14.03.2011 r. nie może być uwzględniona. Wprawdzie Sąd I instancji jako przedmiot sprawy, w której skierował do niego skargę D.B., wskazał "postępowanie kwalifikacyjne na specjalizację lekarską w dziedzinie chirurgii plastycznej", to jednak w istocie przedmiotem tej sprawy było pismo Wojewody Mazowieckiego z dnia 8.09.2010 r., stanowiące odpowiedź na pytanie co do treści pisma z dnia 6.07.2010 r. Przedmiotem zatem sprawy była nie czynność Wojewody w sprawie postępowania kwalifikacyjnego, ale pismo wyjaśniające tę "czynność". Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika już jednak, jaki był w istocie przedmiot sprawy.
Z akt niniejszej sprawy wynika, iż D. B. wystąpił do organu o przeprowadzenie procedury kwalifikacyjnej celem rozpoczęcia specjalizacji, a ta zakończyła się, na skutek jego działań (odwołanie z dnia 12.11.2009 r.), czynnością Wojewody Mazowieckiego z dnia 6.07.2010 r. (pismo stanowiące odpowiedź – rozstrzygnięcie odwołania). Przedmiotem tej sprawy było zatem postępowanie kwalifikacyjne na specjalizację lekarską. Jednak w tej sprawie nie została wniesiona skarga. Skargę wniesiono na pismo Wojewody, będące wyjaśnieniem pytania co do treści rozstrzygnięcia w sprawie postępowania kwalifikacyjnego. Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że nie jest to czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
Art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami ani podstawą skargi, ale rozstrzyga w granicach danej sprawy. Sprawą, w której zapadła czynność Wojewody Mazowieckiego co do jej meritum, było postępowanie kwalifikacyjne, a ta czynność nosi datę 6.07.2010 r. W tej sprawie, "danej" w rozumieniu art. 134 § 1 P.p.s.a., nie wniesiono skargi. Skarga wniesiona została na odpowiedź z dnia 8.09.2010 r. To jednak już jest inna sprawa, aniżeli postępowanie kwalifikacyjne, choć z nią oczywiście związana, gdyż stanowiąca jakby pouczenie dla D. B. jakie środki obrony, zdaniem organu, służą na merytoryczne załatwienie sprawy.
Jakkolwiek w skardze do Sądu, w jej uzasadnieniu, podniesione zostały kwestie merytoryczne, dotyczące postępowania kwalifikacyjnego, to nie stanowiły one polemiki co do zaskarżonego pisma, ale ze stanowiskiem wyrażonym w rozstrzygnięciu "odwołania", które nie zostało zaskarżone. Zasadnie zatem Sąd stwierdził, że nie mieszczą się one w granicach sprawy, w której wniesiona została skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył zatem art. 134 § 1 P.p.s.a., gdyż granice sprawy określiła skarga, a ta dotyczyła tylko pisma z dnia 8.09.2010 r., a nie postępowania kwalifikacyjnego. Pismo to zaś słusznie uznane zostało jako nie mieszczące się w katalogu spraw wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.