Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R.S. na uchwałę Rady Gminy Sierakowice z dnia 4 listopada 2010 roku nr XLVI/485/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący. W skardze kasacyjnej wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania uchwały w części zaskarżonej do Sądu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. Strona może więc wnioskować do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej, czemu odpowiada kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania (na wniosek skarżącego) wykonania zaskarżonej uchwały, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji, oddalającego skargę.
Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, z wyjątkiem jednak przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona uchwała z dnia 4 listopada 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla rejonu Gowidlina (Dz. Urzęd. Woj. Pomor. z 2010 r., Nr 160, poz. 3257), jest aktem prawa miejscowego, który został opublikowany i wszedł w życie w dniu 17 stycznia 2011 r. Z tej też przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej uchwały.
Po drugie wyjaśnić należy, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Skarżący poprzestał na złożeniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, w treści skargi kasacyjnej ograniczając się do uzasadnienia wskazanych tam podstaw kasacyjnych. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Okoliczność ta miała jednak drugorzędne znaczenie wobec stwierdzenia, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie było dopuszczalne w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.