Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. i M. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że mimo wezwania skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 2 odpisów, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie wykonali tego wezwania co skutkowało jej odrzuceniem.
Od powyższego postanowienia skarżący wnieśli skargę kasacyjną, zarzucając: naruszenie art. 47 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) poprzez błędne zastosowanie tych przepisów i odrzucenie skargi mimo, że do skargi tej został dołączony odpis dla strony przeciwnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia skargi stanowił natomiast przepis art. 178 p.p.s.a.
Istotnym jest, że niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów skargi nie powoduje automatycznie odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych.
Zasadniczą kwestią dla ustalenia czy skarga zawiera braki formalne jest nie tylko ustalenie czy odpisy tejże skargi zostały do niej dołączone, ale przede wszystkim ustalenie komu odpisy te winny być doręczone, aby sprawie nadać dalszy bieg. To zaś sprawia, że Sąd przed odrzuceniem skargi winien ustalić, kto jest stroną postępowania i czy brak odpisów skargi w liczbie określonej w wezwaniu uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił i nie wskazał wyraźnie w motywach rozstrzygnięcia, kto poza skarżącym i organem jest stroną postępowania, w rozumieniu art. 33 § 1 p.p.s.a. i dla doręczenia komu konieczne są dodatkowe dwa odpisy skargi. Z akt sprawy nie wynika jednoznacznie, kto jest jeszcze stroną tego postępowania. Można jedynie przypuszczać, że sąd kierował się tym, że w zaskarżonej decyzji organ wskazał, kto otrzymuje decyzję, co nie oznacza samo przez się, że wskazane tam podmioty są stronami w tej sprawie. Podobny pogląd można znaleźć w szeregu orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 336/08, z 5 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 654/09). Jak się wydaje Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro organ administracji publicznej zapoznał się z treścią skargi, złożył odpowiedź na tę skargę i przekazał akta sprawy wraz ze skargą i jednym odpisem skargi, nie ma potrzeby wzywania skarżącego do złożenia odpisu dla organu. Sąd nie wyjaśnił jednakże komu winny być doręczone dodatkowe dwa odpisy o których mowa w wezwaniu.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.