Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 maja 2016 r. skarżąca T.T. wywiodła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3566/15 oddalającego jej skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu.
Następnie pismem z dnia 2 sierpnia 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc że w dniu [...] lipca 2016 r. jej mąż V.T. został zatrzymany przez Straż Graniczną, doprowadzony do granicy Państwa, a następnie deportowany z terytorium RP. W związku z zatrzymaniem męża i pozyskaną informacją, że Straż Graniczna złożyła wizytę w domu skarżącej, w ocenie skarżącej, istnieje uzasadniona obawa, że również i ona może zostać zatrzymana i zmuszona do opuszczenia terytorium RP przed zakończeniem niniejszego postępowania, co pozbawi ją możliwości korzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Skarżąca podniosła także, że występuje jako strona także i w innych postępowaniach administracyjnych i sądowych, w tym dotyczących kwestii unieważnienia Karty Polaka oraz przed Sądem Rejonowym w R., gdzie występuje jako oskarżona o przestępstwo z art. 270 § 1 w zw. z art. 13 § 1 w zw. z art. 272 i art. 11 § 2 Kodeksu karnego. A zatem opuszczenie przez nią terytorium RP przed rozpoznaniem ww. spraw pozbawi ją możliwości osobistego uczestnictwa w tych postępowaniach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Z powyższego przepisu wynika zatem, że rozstrzygając w przedmiocie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, tj. niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym podkreślić należy, iż przewidziana zacytowanym wyżej przepisem ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (porównaj: B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 61 ustawy; dostępny w zbiorze LEX).
W niniejszej sprawie wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej została objęta decyzja z dnia [...] września 2015 r. uchylająca decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2015 r. zobowiązującą T.T. wraz z dzieckiem P.T., obywateli [...], do powrotu w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia niniejszej decyzji, zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP na okres sześć miesięcy od dnia wykonania decyzji lub – w przypadku braku informacji o jej wykonaniu – od dnia upływu terminu dobrowolnego powrotu określonego w niniejszej decyzji oraz o zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen na okres sześć miesięcy od dnia wykonania niniejszej decyzji, na wypadek jeżeli w terminie określonym w niniejszej decyzji nie opuszczą terytorium RP lub przekroczą lub będą usiłowali przekroczyć granicę wbrew przepisom, w części dotyczącej określenia terminu dobrowolnego powrotu, orzekająca o określeniu tego terminu do 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji oraz utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałej części.
Powyższa decyzja została wydana m.in. na podstawie art. 302 ust. 1 pkt 1, art. 315 ust. 1, art. 318 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i art. 319 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2013 r., poz. 1650 ze zm.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. We ww. wniosku zostały przedstawione argumenty, które uprawdopodabniają stwierdzenie, że wykonanie decyzji orzekającej o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Opuszczenie przez skarżącą terytorium RP przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej pozbawi ją udziału w postępowaniu sądowym, a w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Mając na uwadze skutki wykonania decyzji, za odmową wstrzymania wykonania takiej decyzji muszą przemawiać wyjątkowe okoliczności (por. postanowienie NSA z 22.06.2016 r. II OSK 1136/16, npubl.).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia