Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 21 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 723/19 oddalił skargę E.S i P.S.na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z [...] lipca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli E.S i P.S.. W skardze kasacyjnej zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "ppsa". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie im znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Z chwilą bowiem chociażby częściowego rozebrania spornego ogrodzenia, przywrócenie stanu poprzedniego będzie bardzo utrudnione. Ponadto skarżący podnieśli, że konieczność rozebrania ogrodzenia wpłynie również na bezpieczeństwo ich małego dziecka, które z uwagi na brak ogrodzenia oddzielającego działkę od drogi pozbawione będzie możliwości swobodnej, bezpiecznej i beztroskiej zabawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r., z. 4, poz. 77).
Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12, dostępne w CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Co do zasady rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione. Jednak każdy przypadek rozbiórki należy rozpatrywać indywidualnie odnosząc go do realiów sprawy.
W rozpatrywanej sprawie nakaz rozbiórki dotyczy ogrodzenia działek nr [...] oraz [...] od strony drogi wewnętrznej dojazdowej, na którą składają się działki nr [...], [...] i [...] przy ul. [...], wykonanego z siatki stalowej i bramy zamontowanych na słupkach stalowych zabetonowanych w gruncie, znajdującego się w pasie terenu wyznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod publiczny ciąg pieszo-jezdny oznaczony symbolem 2 CPD. Oczywiście rozbiórka tego obiektu pociągnie ze sobą określone koszty, ale nie doprowadzi do powstania znacznej szkody po stronie zobowiązanych. Rozbiórka wiąże się z demontażem istniejącego obiektu i poniesieniem określonych związanych z tym zazwyczaj kosztów. Jest to jednak normalny skutek wykonania tej decyzji.
Wskazać jeszcze należy, że decyzja dotyczy obiektu, którego rozbiórka nie oznacza zniszczenia wszystkich materiałów użytych do wykonania obiektu. Z okoliczności możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy nie wynikają zatem przesłanki zastosowania art. 61 § 3 ppsa.
Również sami skarżący w złożonym wniosku nie wykazali w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnoszona we wniosku obawa o bezpieczeństwo ich dziecka w związku z koniecznością rozbiórki ogrodzenia działki nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w oparciu o określone w art. 61 § 3 ppsa przesłanki. Konieczność sprawowania opieki nad dziećmi stanowi bowiem obowiązek prawny rodziców, który jest niezależny od skutków rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracji publicznej. A zatem uznać należy, że skarżący nie przedstawili konkretnych danych, które przemawiałyby za tym, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzi znaczną szkodę. Nie ulega bowiem wątpliwości, że samo złożenie wniosku rozumianego jako zgłoszenie samego żądania bez przedstawiania jakichkolwiek twierdzeń na jego poparcie, w sytuacji gdy okoliczności wyczerpujące przesłanki z art. 61 § 3 ppsa nie wynikają w sposób oczywisty z akt sprawy, nie może odnieść zamierzonego skutku.
W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza więc samo złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Wniosek powinien bowiem zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Same obawy skarżących dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.