Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1032/14 oddalił skargę P. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku P. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] listopada 2013 r. nr. [...] nakładającą na przewoźnika P. G., karę administracyjną w wysokości 3000 euro, co w przeliczeniu na złote, według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ogłoszonego w dacie wydania decyzji wynosi 12619,80 złotych, nakazując uiścić ją na jeden ze wskazanych rachunków bankowych w 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podobnie jak we wcześniejszym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pierwotnie oddalonym postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 31 lipca 2014 r., a następnie uwzględnionym postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r. sygn. akt II OZ 1203/14 w wyniku rozpoznania przez NSA zażalenia skarżącego, powołał się na trudną sytuację finansową przewoźników z uwagi na skutki kryzysu ekonomicznego, który dotknął branżę transportową. Wskazał, że konsekwencje wyegzekwowania nałożonej kary mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot kwoty, może nie przywrócić stanu poprzedniego. Prowadzona przez skarżącego działalność wymaga systematycznych nakładów finansowych (wydatki na paliwo, ubezpieczenie, przeglądy techniczne).
Zdaniem skarżącego wyegzekwowanie nałożonej kary uniemożliwi mu pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków. W takiej sytuacji może dojść do ograniczenia działalności, co może zagrozić płynności finansowej firmy i konsekwencji doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Dodatkowo podniesiono, że skarżący wykonuje jedynie kursy międzynarodowe na terytorium Ukrainy. Z uwagi na kryzys polityczny, który panuje na Ukrainie, znacznemu obniżeniu uległa ilość pasażerów, co w konsekwencji doprowadziło do znacznego wzrostu kosztów prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej.
Skarżący kasacyjnie zauważył, że w innej sprawie zawisłej przed NSA (sygn. akt II OSK 2155/14), odnoszącej się do analogicznego stanu faktycznego, postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2014 r. NSA wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną, może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślenia przy tym wymaga, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń.
Zasadność wniosku złożonego w niniejszej sprawie wynika z faktu, że skarżący przedstawił argumentację, która wskazuje na możliwość zaistnienia okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący powołał się na trudną sytuację ekonomiczną podmiotów z branży transportowej towarów i osób. Wskazał, że charakter prowadzonej przez niego działalności nie pozwala na oszczędności kosztem paliwa, bezpieczeństwa użytkowanych pojazdów czy związanych z działalnością opłat publicznoprawnych. Ciężką sytuację w transporcie uwiarygodnia także fakt wydania przez ustawodawcę ukierunkowanych na pomoc dla tego segmentu gospodarki uregulowań prawnych. Skoro ustawodawca zdecydował się na interwencję i przyjęcie rozwiązań, które ulżą ciężkiej sytuacji przewoźników, to rozpatrując przede wszystkim indywidualnie każdy przypadek należy brać pod uwagę ogólne uwarunkowania funkcjonowania firm wykonujących tego rodzaju usługi.
Przedstawiona we wniosku argumentacja wskazuje, iż wykonanie obowiązku uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 12619,80 złotych może spowodować nieodwracalne skutki dla prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Mając na uwadze wysokość kary administracyjnej oraz wskazane we wniosku konsekwencje, jakie wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać, między innymi w postaci utraty płynności finansowej, istotnego ograniczenia zakresu prowadzonej działalności, aż do jej całkowitego zaprzestania, uznać należało, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować po stronie skarżącego wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że w sprawie zaistniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Za udzieleniem ochrony tymczasowej w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. przemawia także wskazana we wniosku okoliczność prowadzenia przez skarżącego działalności transportowej towarów i osób jedynie na terytorium Ukrainy, która obecnie pozostaje w poważnym kryzysie politycznym i toczą się tam działania militarne. Powszechnie wiadomym jest, że sytuacja taka nie sprzyja rozwijaniu jakiejkolwiek działalności gospodarczej, a tym samym uprawdopodabnia, że ilość pasażerów uległa znacznemu obniżeniu, co ma odzwierciedlenie w wynikach finansowych firmy skarżącego. Z racji niestabilnej sytuacji na Ukrainie mogły ulec zwiększeniu także koszty prowadzenia takiej działalności na tym terenie (wyższe ubezpieczenia).
Nadto wyjaśnić należy, że NSA nie objął sentencją postanowienia decyzji organu I instancji, albowiem wstrzymanie wykonania kontrolowanej decyzji, jako decyzji ostatecznej jest wystarczające do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej.
Należy zauważyć, że okoliczność, iż inny skład NSA w analogicznej sprawie orzekł zgodnie z wnioskiem skarżącego nie miała znaczenia przy rozpoznawaniu sprawy. Sąd jest w swych rozstrzygnięciach niezależny i niezawisły. Orzeka zgodnie z własnym przekonaniem o słuszności podjętego rozstrzygnięcia i jego zgodności z obowiązującym prawem.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.