Uzasadnienie
- 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 grudnia 2018 r. sygn. VII SA/Wa 1954/18, oddalił skargę R. sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na działce o nr ew. [...], obręb B. decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2018 r., nr [...], udzielającą P. S.A. w K. pozwolenia na budowę przedsięwzięcia obejmującego budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych dla inwestycji pn.: "Budowa napowietrznej elektroenergetycznej dwutorowej linii 400 kV relacji [...]-[...]-[...] [...] w zakresie budowy stanowisk słupowych nr 136, 139, 140 i rozwieszenia przewodów pomiędzy słupami 135-137.
- 2. Skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 Iipca 2015 r.o przygotowaniu realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1812 ze zm., dalej specustawa pzesyłowa) poprzez wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej z naruszeniem zasad ochrony zabytków. W związku z powyższym w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi I Instancji oraz zasądzenie od organu II instancji zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na rzecz skarżącego.
- 3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania – P. S.A., wniósł o jej oddalenie.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302.; dalej Ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Przy tym zgodnie z art. 193 zd. drugie Ppsa uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną ogranicza się wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej w oparciu o stan faktyczny przyjęty w orzeczeniu przez Sąd I instancji.
Biorąc pod uwagę powyższe, skarga kasacyjna w niniejszej sprawie wymyka się spod kontroli instancyjnej, ponieważ podniesiony w niej zarzut nie ma jakiegokolwiek związku z istotą rozstrzygnięcia, a więc kontrolą legalności decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 specustawy przesyłowej formułuje wymagania dotyczące decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wynikające m.in. z ochrony zabytków. Przepis ten jako odnoszący sie do wymogów, jakim ma odpowadać decyzja lokalizacyjna w ogóle nie ma zastosowania do wydania pozwolenia na budowę strategicznej inwestycji. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji kwestia ważności, skuteczności, jak i prawidłowości tej decyzji w ogóle nie może być rozważana w sprawie niniejszej, w której kontrolowana jest decyzja udzielająca zgody budowlanej.
Ponadto dodać należy, że w świetle art. 13 ust. 2 specustawy przesyłowej organ wydający pozwolenie na budowę jest związany ustaleniami decyzji lokalizacyjnej. Zatem ustalenia planu miejscowego i to czy on obowiązuje nie mają żadnego znaczenia dla wydania pozwolenia na budowę w trybie specustawy przesyłowej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 Ppsa, skargę kasacyjną oddalił.