Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. VII SA/Wa 2270/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi B. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę - uchylił zaskarżoną decyzję oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy zatwierdził projekt budowlany i udzielił B. P. pozwolenia na dobudowę klatki schodowej zewnętrznej budynku położonego na działce nr ew. [...] przy ul. S. [...] w Warszawie.
Po rozpatrzeniu odwołania J. P., Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] października 2009r. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji podał, że wyrokiem z dnia 22.04.1991r. (sygn. II Ns 743/86) Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi dokonał działu spadku w ten sposób, iż przyznał B. P. na wyłączną własność lokal mieszkalny znajdujący się na I piętrze w budynku przy ul. S. [...]w Warszawie i obciążył go obowiązkiem wybudowania na własny koszt zewnętrznej klatki schodowej do tego lokalu. W wykonaniu tego wyroku B. P. był uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Zdaniem organu odwoławczego postępowanie I instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 10 § 1 kpa bowiem J. P. będąca stroną postępowania nie została powiadomiona o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem rozstrzygnięcia, oraz z naruszeniem art. 7 i art. 77 kpa.
Organ powołał także § 206 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie uznając, że rozbudowa budynku winna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. W ocenie organu przedstawiona przez inwestora opinia techniczna stanu budynku nie spełnia tych wymogów, bowiem nie obejmuje badań materiałów, pomiarów ugięć, przemieszczeń konstrukcji i koniecznych obliczeń budynku.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. P. zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa oraz § 206 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki podtrzymał stanowisko wyrażone w sprawie.
Wojewódzki Sąd administracyjny uznał, że skarga jest zasadna.
Zdaniem Sądu I instancji organ odwoławczy wadliwie, bo z naruszeniem treści art. 138 § 2 kpa przyjął, że zaistniały przesłanki do wydania decyzji kasacyjnej. Wojewoda Mazowiecki wskazał jako przesłankę uchylenia decyzji organu I instancji naruszenie przez ten organ przepisu art. 10 § 1 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącej wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem rozstrzygnięcia. Tymczasem z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca została powiadomiona o toczącym się postępowaniu oraz pouczona o możliwości zapoznania się z materiałem zebranym w sprawie, złożoną dokumentacją oraz sposobie składnia uwag, wniosków, zastrzeżeń i brała aktywny w nim udział.
Poza tym organ odwoławczy zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów art. 7 i 77 kpa, powołał również przepis § 206 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zarzucając organowi iż wydał rozstrzygnięcie bez wymaganej tym przepisem ekspertyzy technicznej a opierając się jedynie na opinii technicznej. Złożona przez skarżącego opinia techniczna budynku została sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, a więc brak było przesłanek dla uznania, że organ I instancji winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w całości lub w znacznej części.
Organ odwoławczy zaś nie wyjaśnił czy istnieją i w jakim zakresie przesłanki do skorzystania z zapisu art. 136 kpa dla uzyskania uzupełnienia opinii w części dotyczącej zbadania stanu podłoża gruntowego (§ 206 rozporządzenia) – pamiętając, iż zgodnie z art. 140 kpa zadaniem organu odwoławczego jest ponowne rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła J. P. zarzucając w szczególności, że nie została powiadomiona o terminie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, który to Sąd pozbawił ją możliwości obrony swoich praw, a zatem zachodzi przesłanka z art.183 § 2 pkt 5 ppsa.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, sporządzoną przez pełnomocnika B. P. wskazuje się, że uczestniczka została powiadomiona o terminie rozprawy.
Pełnomocnik wnoszącej skargę kasacyjną na rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, poparł skargę kasacyjną i jej podstawy, zarzuty i wnioski. W ślad za treścią skargi kasacyjnej podkreślił, że przesłanka nieważności postępowania zaistniała wobec tego, że jego mocodawczyni nie została powiadomiona o rozprawie, a pomimo to zapadł zaskarżony wyrok. Oświadczył ponadto, że zapoznawał się z aktami sprawy i brak jest w nich jakiegokolwiek dowodu, że jego mocodawczyni została powiadomiona o rozprawie.
W rozprawie uczestniczył także B. P. wraz ze swoim pełnomocnikiem. Strony obecne na rozprawie przed NSA zgodnie wypowiedziały się na ten temat, iż nie ma sporu w kwestii takiej, że nie istnieje dowód powiadomienia J. P. o terminie rozprawy przed WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że zaistniała przesłanka nieważności postępowania określona w art. 183 § 2 pkt 5 ppsa, co powoduje, że należało skargę kasacyjną uwzględnić.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 ppsa.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 ppsa.