Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 1463/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną SKO w Rzeszowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 999/14, wydanego w sprawie ze skarg Gminy Miasto Rzeszów i G. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie we wznowionym postępowaniu.
Pismem z dnia 27 lipca 2016 r. pełnomocnik G. T. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie o zwrocie od skarżącego kasacyjnie kosztów postępowania kasacyjnego poniesionych przez G. T.. Pełnomocnik podniósł, że wniosek o zasądzenie tych kosztów zawarł w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a.
Stosownie do art. 204 pkt 2 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Mając na uwadze, że pełnomocnikiem organu jest radca prawny, odrębnymi przepisami, o których mowa w powołanym wyżej przepisie są unormowania zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
G. T. poniósł w tym postępowaniu jedynie koszty wynagrodzenia zastępującego go radcy prawnego, którego czynności polegały na sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na skargę kasacyjną. Strona złożyła wniosek o zwrot tych kosztów w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Mając powyższe na uwadze podnieść należy, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12, art. 204 i art. 205 § 2 – 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W przedmiotowej sprawie ma zastosowanie stawka opłat przewidziana w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 5 ww. rozporządzenia, bowiem pełnomocnik skarżącego złożył odpowiedź na skargę kasacyjną ale nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Reprezentował on Grzegorza Tabisza w postępowaniu przed Sądem I instancji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w zw. z art. 193 w zw. z art. 204 pkt 2 i art. 209 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzekł jak w sentencji postanowienia.