Uzasadnienie
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżących B. S. i R. S. oświadczyła, że cofa wniesioną skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2343/17, którym oddalono skargę skarżących na decyzję na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Wskazała, że przyczyną cofnięcia skargi kasacyjnej jest wola jej mocodawców, którzy uznali za zasadne cofnięcie wniesionej w ich imieniu i na ich rzecz skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skuteczne cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania. Zgodnie z art. 193 P.p.s.a, powołane przepisy mają odpowiednie zastosowanie również do postępowania ze skargi kasacyjnej.
NSA uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi kasacyjnej, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., umorzył postępowanie kasacyjne.