Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 29 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1760/16, na skutek skarg A. G., A. O., A. K., C. P., G. Z., H. K., J. Z., K. S., K. B., K. G., K. Ś., K. B., M. P. i S. R. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2016 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie scalenia gruntów.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiodło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Odpowiedź na skargę kasacyjną wniosły m.in. K. Ś. i H. K., które w piśmie procesowym z 19 marca 2018 r. złożyły też wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 152 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Przepis ten w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658), ustanowił zasadę niewywoływania przez uchylony akt lub czynność skutków prawnych.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji wyrokiem z 29 grudnia 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r. Jednocześnie Sąd pierwszej instancji nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia, z którego wynikałoby, że pomimo uwzględnienia skargi zaskarżone decyzje wywołują skutki prawne. Oznacza to, że na podstawie powołanego art. 152 § 1 p.p.s.a. do czasu uprawomocnienia się wyroku z 29 grudnia 2017 r. zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2016 r., jak i decyzja Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r., nie wywołują z mocy prawa skutków prawnych. Z tej przyczyny należy uznać, że postępowanie w przedmiocie wniosku K. Ś. i H. K. o wstrzymanie przez Naczelny Sąd Administracyjny wykonania decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r. jest bezprzedmiotowe, co w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uzasadnia umorzenie tego postępowania. Nie ma bowiem przesłanek do wydania rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania decyzji w sytuacji, gdy wstrzymanie jej wykonania nastąpiło z mocy prawa.
Odnosząc się do argumentu podniesionego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, według którego brak w wyroku wzmianki o tym, że decyzja nie podlega wykonaniu powoduje, że decyzja ta będzie traktowana jako obowiązująca (wywołująca skutki prawne) wskazać należy, że osobom powołującym się nadal na uchyloną decyzję powinno się przedstawić odpis wyroku, którym ją uchylono i powołać na art. 152 § 1 p.p.s.a.
Z powyższych względów NSA, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.