Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę S. K. wniesioną od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja organu II instancji została doręczona S. K. 24 kwietnia 2006 r. z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu powyższej decyzji, za pośrednictwem Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.
Jak dalej wywiódł Sąd - pełnomocnik S. K. - adwokat E. T. złożył w urzędzie pocztowym w dniu 24 maja 2006 r. skargę na powyższą decyzję. Należny od wskazanej skargi wpis stosownie do art.2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wynosił 500 zł. Jednakże pełnomocnik strony skarżącej wraz ze złożeniem skargi nie uiścił powyższego wpisu, naruszając art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wobec czego skarga nie czyniła zadość wymogom formalnym przewidzianym dla pism wszczynających postępowanie sądowe.
W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie występujący w imieniu skarżącego S. K. pełnomocnik zarzucił Sądowi naruszenie art. 221 p.p.s.a. polegające na tym, że w sytuacji wnoszenia skarg do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, nie ma możliwości spełnienia wymogu przepisanego w § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), a mianowicie podania sygnatury akt przy uiszczaniu wpisu. W związku z tym do skargi nie został dołączony dowód wpłaty.
Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie go do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W związku z zarzutami skargi kasacyjnej należy zauważyć, iż wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 orzeczono o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) z art. 221 p.p.s.a. i art. 2 Konstytucji RP oraz o zgodności art. 219 i art. 221 p.p.s.a. z przepisami art. 45 i 77 Konstytucji RP.
Zważywszy na treść przepisu art. 221 p.p.s.a. przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi doznaje ograniczenia w jego zastosowaniu, o tyle, że przy wnoszeniu opłaty do sądu przez działającego za stronę pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem nie ma możliwości wskazania sygnatury akt sprawy ze skargi, którą opłaca. Fakt ten nie uzasadnia jednak bierności po stronie pełnomocnika i nie upoważnia go do oczekiwania na wezwanie sądu do uiszczenia opłaty. Uiszczenia bowiem wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego należy dokonać w terminie, wskazanym do wniesienia skargi i to bez wezwania sądu. Brak sygnatury akt sądowych stanowi niewątpliwie nieudogodnienie. Okoliczność ta nie powoduje jednak tego, że uiszczenie opłaty stałej przez pełnomocnika stanowi czynność tą ani niewykonalną, ani też na tyle utrudnioną, aby zamykała drogę stronie do sądu.
Pełnomocnik bowiem wraz z wniesieniem skargi do organu winien uiścić np.: na konto Sądu należny wpis stały wskazując przy tym tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany, a kopię tegoż kwitu dołączyć do wniesionej skargi. Wskazany wyżej przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia przewiduje bowiem oznaczenie pisma nie tylko poprzez przytoczenie sygnatury akt sprawy sądowej, ale również w inny sposób pozwalający na zindywidualizowanie sprawy, od której opłatę wniesiono.
Przepis art. 221 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z regulacji ustawowej wynika zatem, że jeśli skarga podlega opłacie stałej, a takiej podlegała skarga w przedmiotowej sprawie, to istnieje obowiązek uiszczenia opłaty bez wezwania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.