Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2271/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T.O. i A.O. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań naprawczych na terenie działki.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiedli skarżący. W jej treści zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji twierdząc, że wykonanie tej decyzji niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków o których mówi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Zdaniem skarżących po wykonaniu tej decyzji nie będzie możliwy następczy powrót do stanu pierwotnego, bez poniesienia znacznych kosztów i starań w tej mierze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W niniejszej sprawie wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej dotyczy decyzji nakładającej obowiązek podjęcia konkretnych, opisanych w niej, działań przywracających poprzedni stan na działce nr [...]. W tej sytuacji wskazane przez skarżących okoliczności związane z poniesieniem znacznych kosztów i starań w wykonaniu decyzji, jako mieszczące się w pojęciu znacznej szkody o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.