Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 17/10 odrzucił skargę A. G. i K. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania, z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu od skargi.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienie złożyła A. G., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 220 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez mylne uznanie, iż wniesiona przez nią skarga była nienależnie opłacona, co skutkowało błędnym zastosowaniem wskazanego przepisu i wydaniem zaskarżonego postanowienia.
Wskazując na powyższe skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia sądu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 p.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Jednocześnie zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
W sprawie bezspornym jest, że skarżąca została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2010 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Sprawa w przedmiocie wymeldowania nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Jednocześnie skarżąca A. G. nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Nie uzyskała ona również prawa pomocy w omawianym zakresie.
Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Nie ulega wątpliwości, na co wskazano w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że żądany wpis skarżąca uiściła z jednodniowym opóźnieniem.
Wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej uiszczenie wpisu od skargi po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem, co w oparciu o przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem tejże skargi. Odmienna interpretacja tego przepisu prowadziłaby do zakwestionowania sensu przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. w zakresie ustanowienia 7 dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Wobec tego uznać należy, iż zaskarżone postanowienie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji