Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2962/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie oddalił skargę [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej GINB) z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.
W treści skargi kasacyjnej [...] od wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2016 r. pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Nowosądeckiego z dnia [...] maja 1997 r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta Zakopane z dnia [...] marca 1997 r., znak: [...] w części dot. nakazania K. W. wykonania w zakreślonym terminie rozbiórki altany drewnianej wraz z tarasem.
Uzasadniając zgłoszony wniosek strona skarżąca wskazuje, że wykonanie ww. decyzji, z uwagi na ich charakter, tj. rozbiórki obiektu, spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie, przy jednoczesnym kolejnym wydatkowaniu przez skarżącą znacznych środków finansowych.
Zdaniem strony skarżącej w niniejszej sprawie występuje również przesłanka wyrządzenia znacznej szkody. Strona akcentuje, że cały obiekt położony jest na skarpie. Rozbiórka poszczególnych jej elementów spowoduje osunięcie skarpy, co doprowadzi do obniżenia terenu, a na dole skarpy znajdują się domy mieszkalne, które mogą przez to zostać zniszczone.
Nadto strona zauważa, że rozbiórka obiektu przed wydaniem rozstrzygnięcia przez organ orzekający II instancji spowoduje, że niniejsze postępowanie stanie się bezprzedmiotowe, albowiem obiekt przestanie istnieć.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zob. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Decyzja Wojewody Nowosądeckiego z dnia [...] maja 1997 r., znak: [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta Zakopane z dnia [...] marca 1997 r., znak: [...] o nakazaniu K. W. wykonania w zakreślonym terminie rozbiórki:
- 1) budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami budowlanymi (oczyszczalnią ścieków, studnią), z pozostawieniem zachodnich ścian i stropu wcześniej istniejącego budynku,
- 2) muru oporowego żelbetowego od strony północnej przy drodze,
- 3) altany drewnianej wraz z tarasem,
- 4) muru oporowego przy altanie – zabezpieczenia tarasu, wybudowanych na działkach nr [...] i [...] obr. 18 w Zakopanem przy ul. [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę, o których wstrzymanie wykonania wniosła skarżąca Spółka – mieści się w granicach niniejszej sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego wniosek strona skarżąca wykazała, że w sprawie zachodzą przesłanki do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji Wojewody Nowosądeckiego z dnia [...] maja 1997 r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta Zakopane z dnia [...] marca 1997 r., znak: [...] w części dot. nakazania K. W. wykonania w zakreślonym terminie rozbiórki altany drewnianej wraz z tarasem. Wyegzekwowanie nakazu rozbiórki ze swojej istoty wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania, a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd, jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki (zob. postanowienia NSA z dnia 1 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 118/11; z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1040/09; z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt II OZ 202/08; z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. akt II OZ 1352/06, czy z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 276/05).
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.