Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 673/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gdańsku oddalił skargę D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. (PWINB) z [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika D. S. Następnie, w dniu 17 maja 2022 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie adw. M. G. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. nr [...] z [...] marca 2020 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego pełniącego funkcję sanitariatu (w.c.) na terenie działki nr [...], położonej w obr. ew. [...], gmina K. Wniosek uzasadniono m.in. tym, że rozbiórka łączy się nierozerwalnie z szeregiem prac o znacznej kapitałochłonności, zmierzających do trwałej zmiany substancji i powoduje, że konkretny obiekt budowlany przestaje istnieć. Wyeliminowanie przez sąd administracyjny decyzji, na podstawie której wykonano roboty rozbiórkowe, rzutuje na legalność tychże robót i wiąże się z kwestią powrotu do stanu, jaki istniał przed ich rozpoczęciem.
Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącego na skutek rozbiórki domku letniskowego, związana jest zarówno z utratą środków finansowych przeznaczonych na budowę obiektu, jak też z poniesieniem kosztów robót rozbiórkowych. Mając na uwadze sytuację majątkową skarżącego, który jest osobą niepełnosprawną, utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 1.954, 45 PLN netto i ponosi znaczne koszty związane z leczeniem (zdiagnozowanie stwardnienie rozsiane), poniesienie kosztów rozbiórki groziłoby - zdaniem Strony - utratą środków utrzymania, co uzasadnia twierdzenie, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329, "Ppsa"). Do wniosku Strona załączyła m.in. kopię orzeczenia o niepełnosprawności D. S., kopię zaświadczenia lekarskiego o jego stanie zdrowia, oraz kopię decyzji o waloryzacji renty z [...] marca 2021 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 61 § 1 Ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Dla rozpoznania wniosku zawartego w skardze kasacyjnej kluczowe znaczenie mają dwie okoliczności. Po pierwsze, skarżący w niniejszej sprawie składał już wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a WSA w Gdańsku postanowieniem z 18 września 2020 r., II SA/Gd 673/20 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Po wtóre zaś, wskazanym na wstępie wyrokiem z 24 lutego 2021 r., WSA w Gdańsku oddalił skargę D. S. Wyrok ten - z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną - nie jest prawomocny.
To, jak długo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu wywołuje skutki - niezależnie od tego, czy zostało wydane przez organ administracji na podstawie art. 61 § 2 Ppsa, czy przez sąd administracyjny na postawie art. 61 § 3 Ppsa - określa art. 61 § 6 Ppsa. Stosownie do tego przepisu w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015, poz. 658) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w obrocie prawnym zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 Ppsa nadal funkcjonuje postanowienie WSA w Gdańsku wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 Ppsa rozciągają się również na etap kasacyjny postępowania sądowego. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 6 pkt 2 Ppsa upadną one bowiem dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowa jest ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać u skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 Ppsa). Skoro wykonanie zaskarżonej decyzji pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia sądu wojewódzkiego i skarżący dalej korzysta z udzielonej mu ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy za bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.