Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2744/15 w sprawie ze skargi M. P., G. T. i J. T. uchylił decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Wyrok zapadł w następującym stanie sprawy:
Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej po rozpatrzeniu odwołania M. P., G. T. i J. T. od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r., znak: [...], umorzył postępowanie odwoławcze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w sprawach o wydanie pozwolenia wodnoprawnego krąg podmiotów uprawnionych do udziału w takim postępowaniu został uregulowany w art. 127 ust. 7 Prawa wodnego, który stanowi lex specialis w stosunku do ogólnej regulacji pojęcia strony zawartej w art. 28 kpa., o tyle w ocenie Sądu organ nie rozważył, czy w niniejszej sprawie, skarżącym nie przysługuje właśnie przymiot strony w oparciu o w/w przepis prawa wodnego. Zgodnie z brzmieniem w art. 127 ust. 7 Prawa wodnego, stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest ubiegający się o nie wnioskodawca (pkt. 1), właściciel wody (pkt.2), właściciel urządzeń kanalizacyjnych, do których wprowadzane będą ścieki przemysłowe zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego (pkt.3), właściciel istniejącego urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych (pkt. 4), władający powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych (pkt.
- 5) a także uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych (pkt. 6).
Objęte wnioskiem pozwolenie wodnoprawne zostało udzielone na podstawie art. 122 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego na wznoszenie obiektów budowlanych oraz wykonywanie innych robót na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, jeżeli wydano decyzje, o których mowa wart. 40 ust. 3 i art. 88l ust. 2 ww. ustawy. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 pkt 1 lit c, przepisy dotyczące urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do obiektów budowlanych oraz robót wykonywanych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Tym samym w ocenie Sądu organ miał obowiązek ustalić, czy w rozpoznawanej sprawie skarżący nie są stroną w rozumieniu art. 127 ust. 7 pkt 5 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 1 lit c) Prawa wodnego, tj. czy nie są władającymi powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego do wykonania urządzenia wodnego tj. obiektów budowlanych oraz robót wykonywanych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią.
Przy czym jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19.11.2014r. sygn. akt. II OSK 1069/13 "Dla uznania, że dany pomiot posiada przymiot strony w postępowaniu w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na gruncie art. 127 ust. 7 pkt 5 Prawa wodnego konieczne jest nie tylko ustalenie władania powierzchnią ziemi, ale jednocześnie ustalenie zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Wyznaczenie zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych winno nastąpić, biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji, uwzględniając m.in. treść nakazów i zakazów zawartych w obowiązujących przepisach.".
Z tym względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
T. C.wniósł skargę kasacyjną zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą wykładnię art. 127 ust. 7 punkt 5 ustawy Prawo wodne z uwagi na nieuwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy organu I instancji w zakresie wyznaczenia zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych z uwzględnieniem ich funkcji, formy, konstrukcji projektowanego obiektu i innych jego cech charakterystycznych oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji..
Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 2017 r., poz. 1369 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Skargę kasacyjną oparto na zarzucie naruszenia przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą wykładnię art. 127 ust. 7 pkt 5 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. 2015 r. poz. 469). Zgodnie z art. 127 ust. 7 pkt 5 tej ustawy "Stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest: właściciel powierzchni ziemi położonej w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie wyprowadzono jednak argumentacji błędnej wykładni, a argumentację niewłaściwego zastosowania. W uzasadnieniu, nie zarzucając naruszenia przepisów postępowania, wywodzono, że nie został uwzględniony materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy organu I instancji w zakresie oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych z uwzględnieniem ich funkcji, form, konstrukcji projektowanego obiektu i innych jego cech charakterystycznych oraz sposobu zagospodarowania terenu znajdujących się w otoczeniu projektowanej inwestycji.
Nie wskazano na okoliczności faktyczne, które wyłączają wpływ na położoną ziemię w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z uwzględnieniem regulacji art. 9 ust. 2 pkt 1 lit.c Prawo wodne. Nie ma przy tym znaczenia, czy wpływ będzie miała inwestycja na całość, czy tylko na część nieruchomości położonej w zasięgu oddziaływania inwestycji.
W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.