Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1504/18, Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1 oddalił skargę kasacyjną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Po 884/17 w sprawie ze skargi Gminy W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, zaś w pkt 2 wyroku zasądził od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Gminy W. kwotę 4.050 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Jak wynika z uzasadnienia wyroku podstawę prawną orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego stanowił art. 209 w zw. z art. 204 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). Wskazano, że koszty te obejmują wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Zgodnie bowiem z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 (ONSAiWSA z 2013 r. nr 3 poz. 38), art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Sąd stwierdził, że wynagrodzenie zostało ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm., dalej rozporządzenie).
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego reprezentowany przez radcę prawnego J. O. wniósł zażalenie na zawarte w pkt 2 ww. wyroku postanowienie w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego.
W zażaleniu zarzucono, że NSA naruszył przepisy postępowania tj. w zakresie wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego od organu na rzecz strony poprzez zastosowanie art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2-4 w zw. z art. 207 § 1
P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia, a konkretnie błędne zastosowanie w sprawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia i w konsekwencji zasądzenie od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Gminy W. kwoty 4050 zł. Z uwagi na powyższe wniesiono o zastosowanie przepisu art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2-4 w zw. z art. 207 § 1 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia i zmianę w punkcie 2 wyroku kwoty kosztów postępowania kasacyjnego z kwoty 4050 zł na kwotę 240 zł.
W uzasadnieniu podniesiono, że NSA w powołanym wyżej wyroku niezasadnie zasądził zwrot kosztów postepowania kasacyjnego opierając się o przepis § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia, podczas gdy prawidłowo winien zastosować przepis § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Organ uznał, że w świetle powyższego zażalenie jest konieczne i uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że skoro art. 194 § 1 przewiduje zażalenie na postanowienia WSA, to a contrario wynika z tego, że nie ma możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia NSA. Postanowienia takie są prawomocne, z zastrzeżeniem art. 168 § 2 P.p.s.a.
W związku z powyższym zażalenie na postanowienie o kosztach, będące składową wydanego przez NSA wyroku, było niedopuszczalne, bowiem postanowienia NSA jako ostateczne i prawomocne nie podlegają zaskarżeniu. Stąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. należało wniesione zażalenie odrzucić.
Strona mająca wątpliwości co do treści wydanego w niniejszej sprawie postanowienia NSA może co najwyżej wnioskować o jego sprostowanie co do stwierdzonych niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek (art. 156 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a.), uzupełnienie go o dodatkowe orzeczenie, które Sąd według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu (art. 157 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a.), czy też wystąpić o wyjaśnienie jego treści (art. 158 P.p.s.a. w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a.).
Na marginesie należy stwierdzić, że NSA orzekając o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną postąpił zgodnie z art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną w tym przypadku kiedy sprawa dotyczy postanowienia, którym ustalono opłatę legalizacyjną w wysokości 100.000 zł a więc przedmiotem sporu jest należność pieniężna określa się stosując § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia. Ten sam adwokat, który reprezentował stronę przed sądem I instancji wnosząc odpowiedź na skargę kasacyjną przed NSA może uzyskać 50% stawki minimalnej wynagrodzenia a jeśli przed NSA reprezentował stronę inny adwokat należy mu się 75% stawki minimalnej. Stawkę minimalną wskazuje § 14 ust. 1 pkt 1 lit a-c rozporządzenia.
Wbrew twierdzeniom organu nie będzie to 240 zł albowiem sprawa dotyczyła należności pieniężnej w wysokości 100.000 zł a zatem zastosowanie ma § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia, odsyłający do § 2 rozporządzenia. W § 2 określono stawki minimalne w zależności od wartości przedmiotu sprawy. Mając na uwadze wysokość należności pieniężnej, której dotyczy niniejsza sprawa, zastosowanie miał przedział powyżej 50.000 do 200.000 złotych wskazany w pkt 6. Zatem minimalna stawka wynagrodzenia adwokata to 5400 zł. Licząc 75% z 5400 zł otrzymujemy 4050 zł. W związku z tym wynagrodzenie minimalne adwokata za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną wynosi 4050 zł i tak też orzeczono w pkt 2 wyroku NSA.
Wobec tego NSA oddalając skargę kasacyjną prawidłowo orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego w pkt 2 wyroku na podstawie art. 204 pkt 2 P.p.s.a. i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.