Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargi D. K. i R. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W skargach kasacyjnych wniesionych od powyższego wyroku skarżący zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a. D. K. wskazał, że brak wstrzymania wykonania decyzji narazi go na wyrządzenie znacznej szkody szacowanej na kwotę 128 462,10 zł oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci rozbiórki portierni, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej może okazać się, iż wyrok Sądu pierwszej instancji oraz decyzja o nakazie rozbiórki była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji.
W ocenie skarżącego nie bez znaczenia jest fakt, że wybudowanie portierni przyczyniło się do zwiększenia bezpieczeństwa użytkowników drogi na działce nr[...]. Przed wybudowaniem portierni zdarzały się sytuacje polegające na parkowaniu w obrębie drogi na działce nr [...] samochodów ciężarowych, które blokowały lub utrudniały wjazd bądź przejazd podmiotom uprawnionym w ramach służebności drogowej ustanowionej na ww. działce. Rozbiórka portierni może skutkować nawrotem problemów na wskazanej drodze. R. W. wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji narazi ją na wyrządzenie znacznej szkody, gdyż egzekucja rozbiórki portierni prowadzona byłaby również do majątku skarżącej, która jest współwłaścicielką działki nr [...] oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci rozbiórki portierni. W interesie skarżącej jest utrzymanie statusu quo do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioski zasługują na uwzględnienie.
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z treści art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, ani czynności. Od powyższej zasady są wyjątki. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sądowi, sąd może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zdaje się być utrwalony już pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt II OZ 785/12).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykonanie zaskarżonej decyzji jeszcze przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego, w przypadku nakazu rozbiórki portierni może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego wnioski o wstrzymanie należało uwzględnić.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.